Sinds debuut Last Call in 2004 is Stephen Simmons een vaste waarde in de folk- en countryscene in Nashville. Hunch is het twaalfde album dat Simmons uitbrengt. En ook op deze release grote namen die participeren. Daarover later meer. Eerst zijn er de tien leidjes op een persoonlijke en vooral sterke release.
Schrijven is helend, vertelt Simmons. And when you feel it, you know it’s true – and you didn’t know how you were gonna say it ‘til it comes out. It’s gratifyuing. Op een prachtige manier beschrijft Simmons het gegeven van het lege scherm of het onbeschreven stuk papier. Zodra de juiste woorden zijn geschreven of getyped is het alsof deze er altijd zijn geweest.
De teksten van Simmons zijn eenvoudig én veelzeggend. In opener ‘Hunch’ gaat hij terug in de tijd. Hij wil niet de weg van zijn vader gaan, maar een eigen plan trekken. Hij moet snaren kopen voor zijn gitaar en op tijd zijn voor een optreden. Dat geeft minstens zoveel spanning als een baan overdag. ‘Decoration Days’ opent met: Your sad songs just break my heart, she said the very first night. Het zijn de eerste woorden die het liedje bepalen. De triestheid van het continue afscheid nemen door een muzikant nemen van zijn lief, gevangen in een zin.
In ‘Grandpa’s Jacket’ is er opnieuw een gedag zeggen van een vrouwelijke fan na een nacht met haar te hebben doorgebracht. Als hij wegrijdt is hij haar gezicht al bijna vergeten, maar hij onthoudt de eerste blik die ze uitwisselden. Simmons gaat terug in de tijd. Verleden en heden komen bij elkaar. Daarna rijdt hij in een gehuurde auto richting Amsterdam. In het nummer ‘Amsterdam’ vertelt hij over gebeurtenissen in de hoofdstad. Tijdens een rit van tien uren heeft hij niemand gesproken. After ten hours of sailing all alone. Not talking to a living soul.
Vrienden kwamen naar Madison, Tennessee Studio van producer Goffrey Moore. Muzikanten die hebben gewerkt met country iconen als Jon Prine en Patty Griffin. Het betekende ook dat de stripped down versie van Hunch die Simmoins in gedachte had gaandeweg vervangen werd door een more dynamic and textured productie..
Hunch is een persoonlijk album met doorwrochte songs. Doorwrocht en persoonlijk. Door de invloed van kennisen en kameraden is het veel meer dan een persoonlijk document. Hunch is een langspeler die lang dicht bij de speler zal liggen. (Independent)