Er zijn slechtere manieren om een vrijdagavond door te brengen dan in een bomvolle underground-club in Noordoost-Londen met een extraverte folkzanger die erg fijne muziek brengt én de lach aan zijn kont heeft hangen. Willi Carlisle vermaakte de MOTH Club in Hackney anderhalf uur lang met zijn folk en humoristisch geklets tussen de nummers door.
De MOTH Club is een voormalig handelsgebouw dat begin jaren zeventig opende en is vernoemd naar de Memorable Order of Tin Hats, een orde van oud-militairen die er nog steeds regelmatig samenkomen voor ontspanning. De plek ligt in de borough van Hackney, schuin achter Hackney Empire, de plek waar de Rolling Stones hun meest recente plaat Hackney Diamonds presenteerden in 2023. De plek heeft een fijne underground en industriële uitstraling en is in 2015 overgenomen en omgetoverd tot een indie-podium, inclusief gouden versiering, bar, zithoekjes en een klein podium. De club leek rijp voor de sloop wegens nieuwbouwplannen, maar dat is – vooralsnog – afgewend.
Gelukkig maar zou ik zeggen, want kleine clubs als deze – er kunnen max. 300 bezoekers in – zijn essentieel als speelplek en oefenterrein voor (nieuw) talent. Die 300 wordt net niet gehaald vanavond, maar het is er desondanks stampend vol. Singer-songwriter Willi Carlisle komt blijkbaar graag in Europa, want dit is al het tweede jaar op rij dat de Amerikaan uit Kansas (maar woonachtig in Arkansas) deze kant op komt. Vorig jaar was hij onder meer in Tivoli Utrecht en Luxor Live in Arnhem en in de UK en ook dit jaar is hij weer op de Engelse en Nederlandse podia te vinden. Carlisle heeft tot nu toe meerdere albums uitgebracht, met Peculiar, Missouri in 2022 als zijn doorbraak. Zijn nieuwste plaat, Winged Victory, verscheen in 2025 en een nieuw album is onderweg, zegt hij vanavond.
Supportact is Talise, een Canadese singer-songwriter die een mix van countryfolk, americana, blues en folk brengt. Ze heeft tot nu toe twee ep’s uitgebracht: Western Pine in 2024 en Bowling Green begin van dit jaar en wordt bijgestaan door Tynan Caine op fiddle. Talise speelt een korte, ongedwongen en open set waarbij niet te merken is dat het haar eerste keer is in de UK. Het duo wordt door het publiek beloond met een warm applaus na hun laatste nummer.
Een set ombouw is niet echt nodig op dit kale podium, dus al vrij snel na Talise betreedt Willi Carlisle de houten planken. De muziek van de singer-songwriter haalt zijn invloeden uit traditionele Amerikaanse folk en country. Veel van zijn nummers gaan over het Amerikaanse rural life en queer zijn. ‘Sound and Fury’ van zijn meest recente plaat Winged Victory is de opener van zijn set. Volledig a capella gezongen en – op zijn verzoek – ondersteund door dansmoves van het publiek. Een amusant begin van zijn optreden.
Dat Carlisle een grote fanschare heeft in deze contreien, blijkt wel uit dat al reeds bij het derde nummer van de avond – ‘Tulsa’s Last Magician’ van zijn plaat Peculiar, Missouri – de tekst luidkeels meegezongen wordt. Idem voor die andere publieksfavorieten ‘Critterland’, ‘Big Butt Billy’ en ‘Your Heart’s a Big Tent’. Dat is eigenlijk het beeld de hele avond. Eén brok vrolijkheid en gemoedelijkheid. Gewoon een volle zaal met vriendelijke mensen die hier zijn om een goed en plezierig avondje uit te hebben met elkaar en een heerlijke performer.
Wat daarbij helpt, is de – somtijds droogkomische – wijze waarop Carlisle interacteert met zijn publiek. Of het nu zijn droge uitleg is bij de betekenis van zijn nummers, zijn kritische blik op Amerika, of simpelweg het plezierige geouwehoer dat nergens naar toe lijkt te gaan maar toch een punt heeft: mocht hij genoeg krijgen van zijn muzikale carrière, dan kan hij probleemloos overschakelen naar stand-up comedy.
Er zijn ook verstilde momenten tijdens het optreden. Met een bloedmooie vertolking van ‘The Arrangements’, een gloedvolle ‘Good Morning Midnight’ (nog niet uitgebracht) en een bijna kale ‘Beeswing’ (een cover van Richard Thompson) zijn er genoeg rustpunten voor het publiek én Carlisle om even op adem te komen in de zaal waar het zweet net niet tegen de muren gutst door de warmte en drukte. Als we vanwege de curfew tegen tien uur aan het einde van de set komen met ‘Your Heart’s a Big Tent’ wordt er nog één keer stevig aangezet door Willi Carlisle en de bezoekers om luidkeels meebrullend een heel fijn avondje muziek af te sluiten. Een klasse muzikant met pakkende humor. Een gouden combi voor een avondje uit in een Londense undergroundclub.