Met Cure For The Late Bloom leveren de Californische New Earth Farmers hun vierde studioalbum af. Een plaat waarop de geest van de Amerikaanse West Coast uit de late jaren zestig en vroege jaren zeventig nadrukkelijk rondwaart. Denk aan de melodieuze folkrock van The Byrds, de psychedelische uitstapjes van Jefferson Airplane en het gitaarwerk van George Harrison. Toch klinkt deze formatie rond zanger, gitarist en songwriter Paul Michael Knowles allerminst als een vrijblijvende nostalgische onderneming.
De stevig rockende opener Atmosphere zet meteen de toon, met nadrukkelijke gitaren en een krachtige ritmesectie. In het melodieuze Be All The Love schakelt de band overtuigend terug, waarbij de harmoniezang van Nicole Storto een belangrijke rol speelt. Ook How Did You Find Me? En Everything Is Nothing laten een meer dromerige, licht psychedelische kant horen.
Gitarist James DePrato, bekend van zijn samenwerking met Chuck Prophet, en drummer Nigel Twist, ooit actief bij The Alarm, geven de arrangementen de nodige stevigheid. In Hustle Is Dead krijgt die aanpak een grimmiger karakter, passend bij de tekstuele bezorgdheid over kunstmatige intelligentie. Het meer beschouwende Morning behandelt veerkracht na de verwoestende Californische natuurbranden. Opvallend is ook de interpretatie van Neil Youngs Borrowed Tune, de enige cover tussen negen eigen composities.
De productie van Knowles houdt de verschillende muzikale invloeden bij elkaar zonder de scherpe randjes volledig glad te strijken. Niet alles klinkt even oorspronkelijk; daarvoor zijn de verwijzingen naar het klassieke rockverleden soms te nadrukkelijk aanwezig.
Maar juist de combinatie van melodisch vakmanschap, overtuigende samenzang en stevige gitaren maakt Cure For The Late Bloom aantrekkelijk. Een degelijk en veelzijdig rootsrockalbum voor liefhebbers van de Californische folkrocktraditie die ook een flinke dosis elektrische gitaar waarderen.