Bijna twee jaar geleden recenseerde ik het goed ontvangen album Drowning In An Inflatable Pool van Mickelson. Een prachtig en krachtig album! Nu komt Mickelson met de meer dan waardige en sterke opvolger: Known To Be Unknown. De titel komt van een ironische uitspraak van Scott Mickelson zelf ‘dat hij al sinds de jaren zeventig liedjes schrijft zonder ook maar enige aandacht getrokken te hebben’. Het openingsnummer UNarmed American schetst de onwil en tegenwerking van de Amerikaanse overheid om ook maar iets te doen aan het wapen probleem in de VS. Een politiek getint, indrukwekkend nummer waarmee hij het album ook afsluit maar dan in een akoestische versie. Ook de rest van de nummers laten duidelijk weten hoe Mickelson denkt over de politieke en culturele sfeer in het hedendaagse Amerika. Een aantal nummers zijn instrumentaal, waarvan Chicago Transit Authority een van mijn favorieten is met de fantastische blazers Luke Kirley en Cayce Carnahan.
Opvallend weer is de aanwezigheid van de banjo, door Scott Mickelson zodanig bespeelt, op zijn typische krachtige manier, dat het een volwaardig rock instrument geworden is. Zijn muziek en zang is stevig, melodieus en vooral intens. Toch, in tegenstelling tot zijn vorige album had ik wat meer tijd nodig om kennis te maken met de songs van Known To Be Unknown; echter na een aantal keer luisteren met de bijgevoegde teksten erbij realiseerde ik mij wat een prachtige composities van muziek en tekst hij weer heeft gemaakt. Maar wellicht heeft de iets andere stijl ook te maken met het feit dat hij alles schreef tijdens lockdowns.
Zo’n beetje alles is gedaan door de meester zelf: hij schreef de muziek en teksten, deed de productie en de technische kant, verzorgde het artwork, plus dat hij alle instrumenten bespeelde behalve drums waar de fameuze Frank Reina voor tekende. Ook horen we zijn dochter Sadie Mickelson op cello, Luke Kirley op trombone en tuba en Cayce Carnahan op trompet. De ondersteunende (understatement) zang op het indringende nummer UNarmed American is van Ben Morrison, Sam Chase, Josh Windmiller, Brad Brooks, Ken Newman, Mick Shaffer, Jesse Brewster, Shannon Koehler en last but not least David Luning. Trouwens namen die we op zijn vorige album ook tegenkwamen en waarvoor hij recent uitstekende albums produceerde, zoals Mick Shaffer met Thoughts & Ruinations en Ken Newman met What Am I Afraid Of dat binnenkort verschijnt. Zeker het beluisteren waard en het maakt meteen duidelijk wat een goede producer en briljante muzikant en zanger hij is al ‘heeft hij dan sinds de jaren zeventig liedjes geschreven zonder ook maar enige aandacht getrokken te hebben’. Known To Be Unknown van Mickelson is een heerlijk album geworden waar je voor moet gaan zitten, eventjes maar. Het is aanstekelijke, maatschappij-kritische rock, bluegrass, alt-folk, theater en volkomen indie! (MickelsonMusic)