Met hun nieuwe album Juice in the Crank bewijst de Amsterdamse stringband Leadbeaters dat authentieke bluegrass en old-timey uitstekend gedijen in de Hollandse klei. Na hun succesvolle samenwerking met Timo de Jong eind vorig jaar, keert het viertal nu terug naar de rauwe kern van de Amerikaanse traditie. Gewapend met een arsenaal aan gitaar, banjo, mandoline, melodica en de karakteristieke ’tit fer (een triangel als halssnoer), vangen ze de ziel van het Amerikaanse Zuiden.
Dat ze onlangs door de bakermat van de country en bluegrass tourden, is in elke noot hoorbaar. De band heeft de lokale accenten en de bezieling diep in de vingers en doet kwalitatief niet onder voor zijn Amerikaanse vakbroeders. Klassiekers uit de Appalachen en Louisiana passeren de revue met een diep respect voor de traditie. Zo krijgt de banjoklassieker ‘The Cuckoo Bird’ een bezwerende lading, stoomt ‘Reuben’s Train’ onbarmhartig door en sprankelen de cajun-toppers ‘Jole Blon’ en ‘Lake Arthur Stomp’ van de speelvreugde. Zelfs Muddy Waters’ ‘Down South Blues’ en het Zuid-Amerikaanse ‘Sonido Amazonico’ worden organisch in het repertoire gevlochten.
De Leadbeaters zijn echter meer dan een puur historisch genootschap. De zang, dynamisch verdeeld tussen de leadvocals van Sander Borst en Moira Mirck en de loepzuivere harmonieën van Thomas Olivier en Tony Sjef, geeft het album een frisse, eigentijdse urgentie. Bovendien bewijzen de eigen composities, met het sterke ‘Lead in my Pencil Blues’ en het ritmische ‘So Glad I Brought My Shoe’, dat de band ook als songsmid overeind blijft. Juice in the Crank is een vitaal eerbetoon aan de wortels van de Americana, verpakt in een prachtig, door kunstenaar Charles Guthrie geïllustreerd hoesontwerp dat zo aan de muur kan hangen. Chapeau, Leadbeaters.