Moo is een album van King Tuff. Deze Amerikaanse singer-songwriter is verantwoordelijk voor de muziek, schreef de songs en speelde op de drums na alle instrumenten. Voor de plek achter de trommels belde hij vrienden. Zo doet Ty Segall op twee tracks mee. De productie was in handen van King Tuff.
Kyle Thomas aka King Tuff hoorde in huiselijke kring de muziek die hem in zijn latere loopbaan zou inspireren. Hij groeide op in Brattleboro, Vermont, en luisterde naar de muziek die zijn vader draaide. Thomas speelde op 7-jarige leeftijd keyboards en drums. Na de middelbare school begint Thomas met het schrijven van liedjes en speelt hij in diverse bandjes.
De eerste release van King Tuff was een cd-r met nummers die later op debuut Was Dead, King opnieuw zouden verschijnen. De cd-r is in zeer beperkte oplage uitgebracht en anno 2026 een collector’s item. Volgend debuut Was Dead, King verscheen in 2008. Ook na de release van deze productie nam King Tuff een loopbaan in de muziekindustrie nauwelijk serieus. DIY, alles altijd zelf doen en spelen in een tweede groepje Happy Birthday. Tuff vlinderde door de muziekmaatschappij, maar ging pas in 2012 bij het album King Tuff serieus op zoek naar publiek en succes.
Moo is een vette, heerlijk rammelende productie. Korte gitaartracks, eenvoudige punkrock die moshpits bij elk optreden zal opleveren en muziek die nergens pauzeert en ruim vierendertig voortrammelt. ‘Twisted On A Train’ is zo’n liedje dat iedereen herkent en heeft meegemaakt. Ziek en misselijk in een trein met een onduidelijke stemming. Na iets meer dan vier minuten is er een eindbestemming, en wel ‘Stairway To Nowhere’, de tweede track op de release. Zo lopen de liedjes van King Tuff in elkaar over en worden na meerdere lusbeurten een geheel. Moo is een groeibriljant. King Tuff heeft een fikse stap vooruit gezet. Bekwaam en vol plezier worden er tien nummers uitgeknald. Oh, en dat hoesje is natuurlijk gemaakt door K.T. (Thirty Tigers)