Eric Gales behoort al decennia tot de voorhoede van de moderne bluesrock. Op zijn nieuwe album – een eerbetoon aan zijn overleden broer Little Jimmy King – kiest hij nadrukkelijk voor een traditionele blues benadering, zij het met de virtuoze flair die zijn spel al jaren kenmerkt.
De openingstrack “You Shouldn’t Have Left Me” zet direct de toon: warme gitaarklank, soulvolle zang en een combinatie van klassieke blues schema’s met funk- en jazzinvloeden. Ook in “Rockin’ Horse Ride”, een energiek duet met Christone “Kingfish” Ingram, laat Gales horen hoe soepel hij schakelt tussen pentatoniek, mixolydische toonladders en rauwe blues solo’s.
Gales’ zang klinkt rijper dan in zijn eerdere werk, ergens tussen Paul Rodgers en Robert Cray. De productie is strak en helder, met ruimte voor detail en een solide bandgeluid. In “The Blues Has Been Good To Me” komt vooral zijn technische beheersing naar voren – indrukwekkend, al zou het spel soms wat meer ademruimte mogen krijgen. Wanneer hij vertraagt, blijkt hoe sterk zijn gevoel voor frasering is.
Een opvallend rustpunt is “Somebody”, een akoestische track met Buddy Guy, waarin Gales zich dienstbaar opstelt en sfeer boven virtuositeit plaatst. Het nummer onderstreept zijn worteling in de traditionele blues traditie.
In de bredere context beweegt Gales zich in de lijn van artiesten als Stevie Ray Vaughan en Joe Bonamassa, maar zijn benadering is persoonlijker en minder gepolijst. Dit album bevestigt zijn status als een van de meest creatieve stemmen binnen de hedendaagse bluesrock scene: technisch briljant, emotioneel oprecht, soms misschien iets overdadig, maar altijd muzikaal overtuigend. (Provogue Records)