Het zijn hertalingen. Bij de muziek van Tom Waits zijn Nederlandse teksten geschreven. Dertien keer wordt een melodie van de Amerikaanse singer-songwriter gebruikt en voorzien van nieuwe woorden. De titel van het album is fantastisch. Veel mooier dan Vannacht Zoop Ik De Maas Leeg gaat het in 2026 niet worden.
Jeroen Geurts beluisterde ergens in de vorige eeuw het album Nighthawks At The Diner van Tom Waits. Die langspeler bleek een blijvertje. Geurts begon teksten te vertalen en beklom de planken. Een band kon niet uitblijven. In De Wachtkamer staan anno 2026 vijf muzikanten, een kwintet dat put uit vijftig jaar Tom Waits.
‘Ik Doe Lekker Niet Mee!’ opent het album. Nederlandstalige punkrock, direct en uitnodigend: het publiek mag vanaf de eerste seconde meebrullen. De Wachtkamer speelt goede muziek en vertelt verhalen. Keer op keer maakt Geurts duidelijk dat hij weigert deel te nemen aan de eeuwigdurende rattenrace.
Op Vannacht Zoop Ik De Maas Leeg – een titel die heerlijk bekt – is er spontaan klinkende dansrock en zijn er refreinen om mee te zingen. Optredens van De Wachtkamer móéten wel feestelijk zijn. ‘Gisteren Op Zijn Beloop’ is een slepende blues, ‘Verleiding’ klinkt alsof Waits zelf een Nederlandse tekst inzong, en in ‘Berevolle Wegen’ kronkelen de woorden over het podium. In de huiskamers van de luisteraars komt het vijftal tot leven.
Katja Schuurman en Pierre Bokma duiken op in ‘IJkoude Douche’. Zoek in de Nederlandstalige muziek maar eens een duo met zoveel uitstraling. ‘Hijs Het Zeil’ schuurt daarna precies in het juiste tempo door.
Mogelijk gaan luisteraars na het horen van Vannacht Zoop Ik De Maas Leeg op zoek naar de oorspronkelijke nummers van Tom Waits. In recensies zijn titels en jaartallen te vinden. Zet De Wachtkamer gerust naast Tom Waits in de eigen collectie. Hef het glas, draai de plaat en zing mee. (Continental Europe)