Ga naar de inhoud

Dave Miller – Party In The Pines

Dave Miller - Party In The PinesTe midden van al het jonge talent dat – terecht – in de picture staat, is het verfrissend dat er soms ook nog fijne releases van de oudere generatie naar boven komen. Nee, ik heb het niet over de aanstaande nieuwe studioplaat van The Rolling Stones, maar over het album Party in the Pines van de 73-jarige Amerikaanse singer-songwriter Dave Miller. Een ongedwongen plaat met een lekkere country-folk- en americana-sfeer.

Dave Miller (1952, Little Rock, Arkansas, maar al jaren wonend in Memphis, Tennessee) is al vijf decennia actief in bands en solo. Hij begon met muziek op 13-jarige leeftijd toen zijn moeder hem een ​​vijfsnarige banjo cadeau gaf voor Kerstmis, in het jaar dat zijn vader overleed. Zijn spel bevat bluegrass, swing en countryrock en hij noemt onder meer John Prine, Merle Haggard en Levon Helm als muzikale invloeden. Na een jarenlange break van muziek om zich te richten op zijn gezin en een carrière buiten de muziekwereld, begon Dave 13 jaar geleden weer met optreden en platen opnemen.

 

Party in the Pines is zijn derde album dat verschijnt op Howlin’ Dog Records en is geproduceerd door Don Richmond (bas, dobro, fiddle, accordeon, mandoline, gitaar en zang) en Dave Miller (zang, gitaar en banjo). Andere muzikanten die meedoen zijn onder meer Eric Lewis (gitaar en dobro), Jimmy Stadler (piano), Paul Pearcy (drums) en Lyn Jones (mandoline en mondharmonica). In 14 nummers en krap 52 minuten neemt Dave de luisteraar mee in de persoonlijke verhalen van zijn leven.

De sfeer is ongedwongen, zoals in het rustige ‘Jaded Soul’ (met een prominente rol voor de fiddle), het melancholische (met dank aan de droevig klinkende accordeon) ‘Baby Loves the Wind’, het gevoelige ‘Greenhorn’s Lament’ en het sentimentele ‘Only Time Can Tell’. Up-tempo nummers zijn er ook, zoals het fijn voortjakkerende ‘Party in the Pines’ en het barrelhouse ademende ‘Mama Raised a Fool’.  De plaat klinkt bij tijd en wijle als grootvader bij een knisperend haardvuur zit en vertelt over vroeger aan zijn kleinkinderen. Miller heeft niet de meest expressieve zangstem, maar het is aangenaam genoeg om lekker naar te luisteren terwijl buiten de regen met bakken uit de hemel valt.