Ga naar de inhoud

Bertolf, Bluefinger Vol. 2

Bertolf, Bluefinger Vol. 2Het is alweer drie jaar geleden, in 2023 om precies te zijn, dat Bertolf Lentink uit Zwolle de muziekwereld verraste met een fraai akoestisch album, opgenomen in de mekka van de countrymuziek: Nashville. Op het bijna zestig minuten durende Bluefinger nam hij eigen songs op met een aantal van zijn helden uit de Amerikaanse bluegrass-scene, gestoken in smaakvolle bluegrass-arrangementen.

Het album werd een groot succes en kreeg bovendien een prachtig vervolg met de documentaire Bertolf in Bluegrass, uitgezonden in Het Uur van de Wolf op NPO 2. Ik schreef destijds in ons café: ‘Het moet gezegd, ik weet nu dat Bertolf prachtige songs schrijft, want op de bijna zestig minuten durende nieuwe cd heeft hij een aantal van zijn songs geselecteerd voor een bluegrassversie.’

De titel Bluefinger heeft daarbij een mooie dubbele betekenis. Hij verwijst naar de blauwe vingers die muzikanten zouden kunnen oplopen bij het spelen van razendsnelle bluegrassnummers, maar natuurlijk ook naar de bijnaam ‘Blauwvingers’ voor Zwollenaren.

Een vervolg kon haast niet uitblijven en dat is er nu met Bluefinger Vol. 2. Ditmaal niet opgenomen in Nashville en zonder de Amerikaanse klasbakken van het eerste album, maar gewoon in eigen land en met Bertolfs eigen band, met onder anderen de voortreffelijke Nederlandse fiddler Joost van Es.

Muzikaal kijkt Bertolf ditmaal verder dan bluegrass alleen. Het album biedt een breed akoestisch palet, met mooie ballades, uptemposongs, virtuoos spel en pakkende samenzang. De band heeft inmiddels een tournee achter de rug en dat hoor je: de musici zijn uitstekend op elkaar ingespeeld.

Naast enkele fraaie bluegrassnummers kiest Bertolf voor een moderne akoestische benadering die soms doet denken aan het werk van Mark O’Connor. En daarbij hoeft hij zich bepaald niet te verstoppen.

Bluefinger Vol. 2 is opnieuw een zeer geslaagd album, dat bovendien groeit bij iedere luisterbeurt. Bertolf behoort zonder twijfel tot de Nederlandse top van de americana – of moeten we inmiddels gewoon spreken van Hollandicana? (Excelsior Records)