Countrymuziek gezongen in het Frans, het is geen alledaags verschijnsel. Ooit waren er Eddy Mitchell en Hugues Aufray, ook zij zorgden voor Franse Americana. Baptiste W. Hamon is een Parijzenaar die begon met drie CDs (sinds 2017, zijn debuutCD kreeg lovende kritieken en leverde hem een aantal optredens in ons land op, o.m. in – logisch – de avondetappe ) op het snijvlak van chanson en americana, deze vierde CD met de alleszeggende titel ‘Country’ ademt de sfeer van klassieke country en honky tonk.
Alle 10 songs worden in onberispelijk Frans gezongen, acht ervan zijn door Baptiste geschreven songs, er zijn twee covers. Titels als ‘Oh, que j’aime la musique country’, een mooi walsje, waarin een echt country-vrouwenkoortje (denk aan de jaren 50 en 60 in de USA), ‘Fievre Honky Tonk’, ‘Pour exprimer ce qu’est l’amour’ zitten diep in het country-idioom. Mijn favoriete song is ‘Je ne suis pas George Moustaki’, een ballad met een orgel in de begeleiding en een stukje onvervalst yodelen. ‘Stewball’ is de afsluiter en een song waarmee Hugues Aufray een flinke hit had in Frankrijk met een vertaalde versie. Al luisterend krijg ik de indruk dat dit ook John Lennon’s ‘War is Over’ is. En we kennen onze eigen versie, gezongen door Rijk de Gooijer (‘een bord met spaghetti’).
Al met al is deze CD van Baptiste W Hamon een allervrolijkste ervaring, een heuse country CD met louter Franse teksten en een achttal originele songs. (Harvest Music)