Twaalf albums heeft de Zweedse groep West Of Eden uitgebracht. De groep heeft de liefde voor Keltische volksmuziek vastgelegd in een aantal puike releases. Het echtpaar Jenny en Martin Schaub heeft gaande weg Ierse en Schotse muziek een plek gegeven op het muzikale palet van de groep. Het nieuwe album Lighthousekeeping bevat dan ook geen verrassingen en kan alleen maar uit de zes pennen van West Of Eden komen.
Twaalf liedjes op deze langspeler. Iets meer dan zeven-en-veertig minuten wordt er gemusiceerd. Naast de zes leden van de groep zijn er veel bevriende muzikanten op Lighthousekeeping te horen. Daarmee kleurt de muziek van de groep nog uitbundiger. Er is volop ruimte voor invloeden uit Ierland en Schotland. Hierdoor wortelt de sound van de groep nog steviger in Europa. Gasten worden geschaard onder de naam Guests Of Eden. De muziek klinkt, om een voorbeeld te geven, voller en internationaler door de viool van John McCusker. Zo is er plek voor elke bevriende invloed. Twaalf albums uitbrengen betekent ook ervaring hebben met het samenstellen van releases. West Of Eden munt uit in het balanceren, geeft op de juiste momenten wat gas en laat de twaalf songs bij elkaar passen.
Als baken van veiligheid staat op de hoes van Lighthousekeeping de foto van een vuurtoren. Zo rustgevend als het licht van deze vuurtoren, zo ontspannen en geloofwaardig klinkt de muziek van West Of Eden. De muziek is bijna akoestisch, de aanvullingen op het zestal muzikanten geven de uitvoeringen een meerwaarde. Bijna in elk liedje is er het gevoel om naar een anthem te luisteren. Zelfs als West Of Eden besluit geen tekst te geven aan een nummer, is er bij de luisteraar het gevoel om meegenomen te worden naar Ierland, Schotland en uiteindelijk het platteland van Zweden. Voor de liefhebber van volksmuziek is Lighthousekeeping een zekerheidje in de verzameling. (Independent)