Matthew Ryan bracht in 2019 twee albums uit. I’ll Be Your Friend en Branches getuigden van een productieve periode. De langspeler Shine Down volgde in 2020 en daarna werd het stil rond de singer-songwriter uit Cape May, New Jersey, USA. A Little Imperfect was jaren onderweg, werd uiteindelijk geproduceerd door Alfred Goodrich en Matthew Ryan in Silvertone Studios, Ardmore Pennsylvania.
Het is af en toe even bijten op de teksten van Ryan. God sent an angel to watch over me. Het liedje ‘My Angel Fell Too’ heeft een fraaie melodie, Lew London speelt een puike partij op de viool, maar de tekst over een gevallen engel is niet alledaags. ‘I Never Wanted’ is daarna een klein nummer op gitaar. Ryan speelt gitaar en zingt over het niet willen nemen van afscheid. De engel komt weer even langs, maar is in die ene zin nauwelijks storend. ‘Things I Got Wrong’ wordt gedragen door de cello van Alfred Goodrich. Zo zijn de liedjes van Ryan gemakkelijk te volgen, zijn de teksten in de meeste gevallen alledaags en ligt de muziek plezierig in het gehoor.
‘Fan Mail Blues’ verhaalt over de rekeningen die in financieel moeilijke tijden in de brievenbus vallen. In Amerika heeft deze post een bepaalde kleur. De geadresseerde ziet aan de kleur welke envelop de oudste rekeningen bevat. Jarenlang had Ryan niet het geld om te betalen. Bob Beach kleurt op de mondharmonica de song.
Zo staan er maar liefst vijftien nummers op A Little Imperfect. ‘Rainbow Sleeves’ is een liedje van Tom Waits, in ‘A Lot To Learn’ speelt David Roth de banjo. Zo heeft elke gekozen song opmerkelijke elementen. In voorkomende gevallen is het de schrijver, in andere zijn het de composities of de meewerkende muzikanten. Mike Brenner neemt bijvoorbeeld met zijn steelgitaar ‘A Little Imperfect’ onder de arm en John Roy geeft inhoud aan de afsluiter ‘Hold On’.
Het is goed om luister te geven aan A Little Imperfect. De teksten van Ryan zijn gemakkelijk te volgen, zijn gekozen oplossingen af en toe wat religieus. Muzikaal is deze langspeler een lekkere afleiding bij een eerste kop koffie ’s morgens en afwisselend genoeg om te blijven boeien. (Independent)