Soms, heel soms bereikt ons een verzoek dat zo ontwapenend is dat we er meteen ja op willen zeggen. Zo mailde een trouwe Real Roots Café-volger ons na het concert van Magda Novels in P60: “Hallo, ben diep onder de indruk geraakt tijdens en na het live optreden van Magda Novels in P60 in Amstelveen. Ik zit niet op social media en ik wil daar toch iets deugdzaams over kwijt. Hoor graag van jullie?”
Mooi toch? Zijn enthousiasme werkte direct aanstekelijk, dus vroegen we hem zijn indrukken op de mail te zetten. In een snelle schakeling met P60-fotograaf Christophe Vico resulteerde dat in een verbluffend verslag — dat je hieronder leest.
Aangetrokken door de lovende recensies over Vol. 1: Shadow Work, het debuutalbum van de uit Zweden afkomstige artiest Magda Novels, stapte ik in mijn gloednieuwe elektrische auto richting Poppodium P60 in Amstelveen om haar werk eindelijk eens live te ervaren. Als liefhebber van Scandinavische artiesten — mijn platenkast staat vol met Midnight Choir, Washington, Sophie Zelmani, Anna Ternheim en Torgeir Waldemar etc. — bleef vooral één quote hangen: “Magda Novels schildert in minuten complete werelden — kwetsbaar, rauw en verbijsterend trefzeker.” Die belofte maakte me nieuwsgierig.
P60 had ik tot nu toe vermeden vanwege het vaak veilig geprogrammeerde aanbod, maar de zaal bleek een openbaring: licht, ruimtelijk en akoestisch uitermate vriendelijk. Op het podium stond Magda Novels met voltallige band, strak uitgelicht en met een indrukwekkend sounddesign dat meteen overtuigde. Net als op de plaat kruipt “Over the Moon” vanaf de eerste noten onder de huid. De metafoor van controleverlies en hervonden zelfredzaamheid zet direct een toon van introspectie en kracht.
In “Broken Arts” laten Magda en toetseniste Jessica Nordström horen hoe twee stemmen samen een volledig universum kunnen openen. Bij het poëtische “Driftwood” weeft Satria Bimantara Karsono zijn banjo door het arrangement; het licht tekent golven over het podium alsof de zee binnenwaait. Het daaropvolgende “What’s Left to Lose?” is een ander Scandinavisch juweel: de band gaat voluit, de energie spat van het podium. Magda claimt de ruimte niet fysiek, maar juist via haar tekstuele scherpte: “You are kryptonite and nothing else excites me.” Deze regel bleef enige tijd bij me hangen.
Zoals op het album toont Magda ook live de veelzijdigheid van haar stem. In “Cirkels” laat ze die gecontroleerd kraken: een pleidooi voor eerlijkheid, het afbreken van obstakels en het leren omgaan met hinderlijke en terugkerende leefpatronen. Ze duikt ook terug in haar eerste EP release Prologue met een krachtige uitvoering van “Time to Serve”. En wanneer nummers als “House of Mirrors” en “Leaves” in de zaal landen, weet je dat deze artiest haar groei niet forceert maar zorgvuldig cultiveert.
De afsluiting is van verstilde klasse: solo, badend in een waaier van zacht glooiend wit licht, brengt ze Ani DiFranco’s “You Had Time”. Met loepzuiver fingerpicking toont Magda dat ze ook op kleine luister-podia volledig tot haar recht zal komen.
Mijn live-observatie raakt aan een bekend spanningsveld in het hedendaagse muzieksysteem. De geringe publieke opkomst legt een pijnlijk spanningsveld bloot dat veel liefhebbers herkennen. Artistieke diepgang en nuance garanderen jammergenoeg geen volle zalen. Artiesten met subtiliteit, experiment en een eigen signatuur vragen om tijd en aandacht — en juist die twee dingen zijn in deze hectische schaars. Magda Novels vraagt tijd, ontvankelijkheid en bereidheid tot echt luisteren. En precies dat maakt haar zo enorm waardevol.
FOTOS: Christophe Vico