In 2013 produceerde Dan Auerbach (The Black Keys) het album Pushin’ Against A Stone. Het betekende de doorbraak voor de Amerikaanse singer-songwriter Valerie June. Het bezige baasje Auerbach pakte af en toe zijn gitaar uit de koffer en schreef mee aan een aantal songs. Ver voor 2013 had June al een aantal albums gemaakt. Independent bracht ze langspelers uit en nam een tafel vol merchandise mee naar optredens. Met The Order Of Time uit 2017 bevestigde de Amerikaanse muzikante haar status, om in 2021 met The Moon And Stars: Prescriptions For Dreamers een bescheiden meesterwerk vol invloeden af te leveren. Na de ep Under Cover (2022), keert Valerie June dit jaar terug met Owls, Omens, And Oracles. En het is opnieuw een release die vraagt om tijd en veel draaibeurten.
Valerie June werkt op haar nieuwe album samen met muzikant en producer M. Ward. Het is een keuze die verrassend goed uitpakt. M. Ward heeft op Owls, Omens, And Oracles de sterke punten van Valerie June behouden en voegt nieuw elan toe aan de muziek van June. Dit nieuwe album is weer zo’n plaat die gemmaakt is op de balustrade van een huis. De liedjes klinken alsof ze nog maar net in elkaar getimmerd zijn. De stem van June trekt de songs naar een hoger niveau. Het klinkt rauw, doorleefd en puur.
Ward heeft de release een 2025 geluid meegegeven. Het geluid is indie, onafhankelijk en nieuw. Pas na diverse luisterbeurten kruipt het album bij de luisteraar in het brein. Het is even wennen aan het rauwe stemgeluid, de gemakkelijk klinkende instrumentatie en de af en toe wat eeenvoudig klinkende teksten. Ward en June trekken de liedjes mee naar de kansel in de kerk en vragen de aanwezigen mee te zingen. Die uitnodiging wordt graag aanvaard.
Owls, Omens, and Oracles is veel meer dan een modern klinkend soulalbum. Het is een langspeelplaat die heden en verleden laat horen. Valerie June gaat verder op haar geheel eigen weg, maakt gewaagde keuzes voor producers en verrast de luisteraar telkens weer. (V2 Benelux)