Jubal Lee Young is, de zoon van Steve Young, de man met de bijzondere stem die aan het eind van de jaren 60 een grote belofte was met als prijsnummer Seven bridges Road (onder meer gecovered door The Eagles). Steve schreef ook hits als ‘Lonesome, On’ry and Mean’ (Waylon Jennings) en ‘The White Trash Song’. Jubal Lee is aan zijn zesde volledige CD toe, zijn eerste sinds 2014. Hij geeft veel ruimte aan het werk van zijn vader Steve, de eerste 5 songs op de CD zijn van diens hand. Maar daarnaast komen de songwriter-vrienden van zijn vader ook aan bod, de mannen die de folk en country in de jaren 70 de nodige kleur gaven. Wat te denken van Richard Dobson (’Useful Girl’), Warren Zevon (het onsterfelijke ‘Carmelita’), David Olney (wie mist hem niet, van hem zijn ‘Deeper Well’’ en ‘If My Eyes Were Blind’), verder uiteraard Townes (‘No PLace To Fall’) en Mickey Newbury (‘Why You Been Gone So Long’). Jubal Lee’s stem doet meer en meer denken aan die van zijn vader en in feite geldt dit ook voor de muziek. Dus een lekkere, ongedwongen, goed geproduceerde CD met slechts een eigen song van Jubal Lee en dertien covers, waarvan ik de meeste heb genoemd. Country en Folk, dat zijn de hoofdingrediënten, de begeleiding is navenant: dobro, banjo, mandoline, fiddle, accordeon, harmonica en bas.
Lekker pittig gespeeld, stevige zang en songs uit de top vijftig van het genre, dan weten jullie wat dit voor een CD is. (7bridges entertainment).