Mike McClure, Looking Up

De muzikale geschiedenis van Mike McClure is interessant. Als lid van de groep The Great Divide reist hij de wereld over, speelt op vele podia en ligt al dan niet nuchter in menige goot. De Amerikaan pakt graag een borrel of een ander verdovend middel. Hij musiceert solo en produceert langspelers voor Turnpike Troubadours, Cross Canadian Ragweed en Jason Boland & The Stragglers. Daarnaast speelt hij met o.a. Bob Childers en Jimmy LaFave. Typ de naam Mike McClure in op YouTube en er volgt een meer dan interessante reis langs releases, grote en onbekende namen uit de muziekwereld, podia, studio’s en straathoeken waar de bard ooit een gitaar oppakte. Het is een gevarieerde trip vol verrassingen.

I’ve been sober a year and I’ve been doing yoga and meditations. Since being off the road these past few months, I’ve been tending the garden, raising chickens and writing again.

McClure verhaalt in de bijgevoegde bio over de afgelopen maanden met gevuld covid-19. Hij vertelt over de jaren die aan de pandemie vooraf gingen, zijn huidige gezondheid en gaat een laatste maal langs de goten waar hij vroeger in te vinden was.

In opener ‘I’m Not Broken’ is er het rustige begin. Wat aanslagen op gitaar en de stem van McClure. Countryrock en na het eerste couplet is er de ritmesectie, blazers op de achtergrond,   de vocale hulp klinkt. Het is alsof de bard op een eenzame parkeerplek wakker is geworden, voorbijgangers tikken ritmisch op de ramen en de drank van de vorige avond klinkt door in de antwoorden vanuit de auto. De kater klopt op de achterruit. McClure zet zijn hoedje recht, steekt een sigaret op en checkt de woorden die hij zal zingen en stapt uit. “I’m Not Broken’!

In volgend nummer ‘Distractions’ zijn er opnieuw de verlokkingen. In de ballade is de wereld a mess en een drug of borrel zou houvast kunnen geven.  Zittend op de rand van zijn bed hoort hij een jonge vrouw achter zich.

I don’t remember your name, but I love you just the same.
Oh, and I’ll be on my way. Which way was I going?

In ‘Orion’ zingt McClure over de doelen die hij – wel – haalt. Elke dag wordt hij gezonder, is de laatste borrel een dag langer geschiedenis. Het afscheid sterkt. In ‘Here I Am’ bedankt hij de mensen om zich heen. Zij hebben hem uit de goot getrokken, de singer-songwriter op de benen gezet en gesteund bij de stappen op weg naar welzijn. In afsluiter ‘Sword And Saddle’ is de zanger springlevend, kan zonder te bezwijken voor de verlokkingen achterom kijken en de luisteraar meenemen op zijn reis.

Mike McClure heeft dankzij de huidige pandemie een mooi document kunnen maken. Looking Up bevat mooi gemusiceerde verhalen over verslavingen, herstel, de liefde en het samen oplossen van problemen. En nergens zijn de countryrock liedjes belerend! McClure paart de snik aan de juiste muziek, vat de geleerde lessen in de juiste woorden. Na 36.46 minuten is er licht na de uren in de goot. McClure overleeft, componeert nummers die ook zonder het gewicht van de verslavingen overeind blijven en kijkt omhoog. Looking Up!!! (Independent)