Orit Shimoni, Lorem Ipsum

Warm, indringend, raak, literair. Het zijn woorden om aan te zetten tot het luisteren naar het werk van Orit Shimoni. Ruim tien jaar is ze optredend onderweg in Canada, Europa en Israël. Neemt haar albums op in de plaats waar ze op dat moment verblijft. Even dacht ik: weer een Corona verhaal, weer een gestrande muzikant. Even later dacht ik: wat een ongelofelijke ramp voor zoveel mensen die ons willen laten horen waarom het leven het leven waard is. Sluipwegen bewandelen ze om ons toch te bereiken. Prachtige sluipwegen en dat geldt zeker voor “Lorem Ipsum” van Orit Shimoni.

De in Engeland geboren singer-songwriter-gitarist Orit groeit op in Calgary, Canada. Vader is Israëlisch, moeder Canadees. Ze gaat na haar opleiding naar Israël om Engels te doceren op de middelbare school. Zes jaar woont en werkt ze daar maar tijdens de tweede Intifada gaat ze, gedesillusioneerd door het geweld en de enorme polarisatie, terug naar Canada. “Little Birdie” heet de band die ze in 2006 opricht. American Folkmusic songs zoals je ze graag wilt horen. Niet gepolijst maar met grote individuele klasse gespeelt. Muzikanten die met hun instrumenten zijn geboren en onlosmakelijk verbonden. “I Left The City Burning” uit 2009 is zo’n album. Drie albums maakt Orit met haar band en gaat solo verder om vervolgens nog zeven albums op te nemen met wisselende muzikanten waaronder de Nederlandse singer-songwriter Martin van de Vrugt. Haar songs krijgen met de tijd een verdergaande lading mee, worden sfeervoller en inhoudelijk indringender. Gebruikmakend van het folk-instrumentarium bouwt Orin vanaf het in 2016 opgenomen zeer fraaie album “Soft Like Snow”, het instrumentale arsenaal iets verder uit en laat ze minieme blues-jazzinvloeden toe. In 2018 maakt zij een uitstap naar een ander folkgenre en maakt, als ode aan haar vader, het album “Songs For My Father”. Op twaalfjarige leeftijd leert ze zichzelf gitaar spelen. Voor dit album duikt ze wederom in de “muziekboekjes” en leert zichzelf de piano te beheersen. Elf Israëlische folksongs. De taal, de andere toonzetting en zeker ook haar net niet aarzelende maar zeer charmante pianospel maakt dat dit een warm en intiem album is geworden. Op “Strange And Beautiful Things” uit 2020 is Orit breder dan ooit. Een waaier aan stijlinvloeden komt voorbij. Niet alleen veelzijdig maar gedegen en overtuigend zoekend naar nieuwe wegen. “Still Learning” is de titel van één van de songs.

Op het moment dat ze met de songs van “Strange And Beautiful Things” haar eerste tour in Amerika zou gaan houden breekt de pandemie uit. Orin is gedoemd te stoppen met zwerven, met overal en nergens op te treden. Hoe zowel zij als de mensheid op de pandemie reageert, brengt haar er toe eerder geschreven maar nooit opgenomen songs boven tafel te halen. Ze gaan over aspecten die mensen tegenkomen in een tijd als deze zonder ze daaraan te koppelen. Thema’s als vervreemding, onvrijheid en eenzaamheid plaatst ze in de context van alle tijden. “Lorem Ipsum” elf songs opgenomen op een niet al te beste laptop met gratis software. Ze staan op het album zoals de omstandigheden zijn op dat moment. De microfoon registreert vooral haar warme met een ragfijn randje omgeven stem, de akoestische gitaar klinkt verder weg, de ruimte is klein en Orin laat foutjes de foutjes. Af en toe doet de software het iets beter en is een bescheiden ruimtelijkheid te bespeuren. Stuk voor stuk heerlijke geladen melancholieke folksongs van een muzikant die precies weet wat ze zeggen wil. Soms vertellend gezongen zoals op “Maybe Tomorrow” en “Horse”. Soms met maar een enkel akkoord begeleidt zoals op “It’s Good That You Died When You Did”. Op “Smithereens” speelt Orin een kleine solo zo bescheiden dat het lijkt te verdwijnen in een open eind. “Sing Back To Me” tot slot is een kalme hartenkreet waarin de wens verscholen ligt dit album, als je je niet bespied voelt, keer op keer in je eentje af te spelen.

Lorem Ipsum: nader te interpreteren door jou als luisteraar. Teksten die de tand des tijds doorstaan en die je alleen al door de sfeer van de poëzie in een andere dimensie trekken.