Meteen naar de inhoud

Interview met Ethan Gold “De natuur brengt bewustzijn in ons leven”

Ethan Gold is een singer-songwriter uit Los Angeles. Hij heeft in juni van dit jaar zijn album Earth City 1: The Longing uitgebracht, nadat hij een aantal jaren zich herstelde van een bijna fataal ongeluk. In de jaren van zijn herstel produceerde hij vooral film soundtracks. Nu hij redelijk hersteld is wachten er veel nieuwe nummers om gehoord te worden. Earth City 1: The Longing is onderdeel van een trilogie en heeft als centraal onderwerp het leven in deze huidige tijd en de gebreken die het met zich meebrengt. Ik sprak Ethan recentelijk om hem vragen te stellen over onder andere zijn herstel, het nieuwe album en zijn toekomstplannen.

Hoi Ethan, bedankt voor het vrijmaken van je tijd voor het doen van dit interview. Hoe gaat het met je?
Het gaat goed, ik ben de laatste tijd veel met muziek bezig. Schrijven, opnemen en produceren. Daarnaast treed ik af en toe op in mijn thuisstad Los Angeles en houd mij bezig met poëzie. Los Angeles voelt op dit moment half-open vanwege de pandemie, maar het leven gaat door en er lijkt steeds meer te kunnen. Het voelt wel weer goed om dingen te ondernemen.

Een aantal jaren geleden was je betrokken bij een ongeluk. Je kon niet meer normaal functioneren. Hoe herstelde je jezelf in deze periode en hoe speelde muziek een rol in dit herstelproces?

Muziek was een ontzettend groot onderdeel van het herstelproces. Ik kon niet meer normaal functioneren zonder cognitieve vaardigheden. Het communiceren ging heel lastig. Ik had veel moeite met praten en lopen. In die tijd leefde ik in New York en bezocht ik kerken waar ze Bach speelden. Daarnaast bezocht ik regelmatig Tompkins Square Park, waar traditionele muziek uit Puerto Rico en Cuba werd gespeeld. Door de complexiteit van de ritmes en de melodieën herstelde mijn hersenen zich en ik voelde dat ze weer “aan” gingen. Muziek is naar mijn mening heel goed voor de gezondheid van mensen. Ik heb er overigens nog steeds af en toe last van en probeer mij niet te veel te focussen op meerdere dingen tegelijk.

Tussen je debuut plaat Songs from a Toxic Apartment en nieuwe plaat Earth City 1: The Longin produceerde je een aantal film scores soundtracks. Wat is het verschil tussen een film score en een normaal album?

In principe verschilt het niet heel veel van elkaar. Ik had toentertijd niet de intentie om live optredens te doen, maar met scores wilde ik betrokken blijven in de muziek. Nu is dat totaal veranderd en wil ik graag de muziek van de scores live spelen. Op deze manier kan ik mijn werk als een componist en als songwriter combineren en kan niet wachten om het voor een publiek te spelen. Doordat ik een aantal live-streams afgelopen zomer heb gedaan op deze manier merk ik dat het allemaal heel vloeiend verloopt en dat de kijkers ook erg positief erop reageerden. Het brengt het totaalplaatje met waar ik allemaal mee bezig ben.

Je nieuwe album Earth City 1: The Longing is onderdeel van een trilogie. Hoe is dit concept ontstaan?

Er zijn heel wat nummers die ik klaar heb liggen om uitgegeven te worden. Ik denk wat dat betreft altijd in grote projecten. Ik zie een nummer als een kleine expressie, een album als een grotere expressie van dat en een trilogie als een mogelijkheid om de muziek een betekenis op een hoger niveau mee te geven. Elk deel van de trilogie heeft zijn eigen betekenis, maar uiteindelijk doel ik op onze civilisatie als geheel en de gebreken die daarbij komen kijken. Vandaar ook de naam Earth City.

Als ik naar Earth City 1: The Longing luister dan merk ik op dat er veel referenties zijn naar op wat voor manier we leven. Veel mensen vinden het tegenwoordig moeilijk om geluk te vinden. Door social media en het internet hebben we een vertroebeld beeld over hoe het leven echt is. Zijn social media en internet ontwikkelingen van de huidige tijd en moeten we het accepteren. Hoe kijk jij hier tegenaan?

Ik denk dat iedereen het leven op zijn of haar manier moet leiden. Persoonlijk verlang ik naar meer echte connecties met mensen. Ik ben absoluut niet comfortabel met social media, het voelt niet echt. Het is een soort drug waar ik geen plezier uithaal. Er zijn wat referenties op Earth City: The Longing van hoe het beeld wat mensen van zichzelf hebben vervormd raakt door het internet. Dat komt min of meer terug op een nummer zoals Pretty Girls, dat vertelt hoe mannen kijken naar vrouwen en hoe vrouwen kijken naar mannen. Firefly is daarnaast een nummer over wie je bent door de ogen van anderen.

Op dit album horen we verschillende karakters zoals Alexandria, Terese en Sid. Zing je over echte mensen? En ik vraag mij af wat Terese in het nummer zo speciaal maakt?

Wat betreft Sid, dat is een persoon die echt heeft bestaan. Het nummer It’s Oke, Sid gaat over mijn oom. Hij overleed met een ongepubliceerd 4000 pagina tellende novel. Het was echt zo’n man die je in een café ziet en met iedereen een praatje maakte over politiek en andere interessante onderwerpen. Maar eigenlijk was hij naar mijn mening een eenzame man die zich nooit geaccepteerd voelde door de wereld. Het nummer kan je zien als mijn liefdesbrief naar hem. Wat betreft Terese is dat wij eigenlijk allemaal speciaal zijn, maar dat wilde ik voor haar nog even benadrukken en laten weten. It’s Oke Sid en Terese komen na elkaar op het album en zijn eigenlijk nummers beide voor twee eenzame personen.

It’s Never Enough vind ik een van de andere hoogtepunten van Earth City 1: The Longing. Je lijkt met dit nummer te bedoelen dat er van ons als individu bepaalde verwachtingen zijn door de maatschappij als geheel. Je mag niet meer dromen en we moeten maar een nummertje zijn. Denk je dat we ons moeten aanpassen aan de maatschappij waar we in leven en onze dromen maar moeten vergeten? Het lijkt de makkelijkste oplossing.

Ik geloof in het manifesteren van je dromen en een doel hebben in het leven. Maar je moet het in jezelf vinden. Wanneer je het najaagt dan rent het vaak voor je weg. Je moet het koesteren, onderhouden en er aandacht aan besteden in je dagelijks leven, dan komt het naar je toe. Vooral geen druk op uitoefenen. Ik ben blij dat je It’s Never Enough vermeldt, want ik denk dat dit nummer het spirituele hart is van Earth City 1: The Longing. Het gaat over het vervreemden van elkaar en van je eigen dromen. De reden waarom ik overigens het album de subtitel The Longing meegeef is omdat de emotie verlangen tegenwoordig vergeten wordt en geen waardering krijgt. Er wordt van ons verwacht dat we actief moeten zijn en alles uit het leven moeten halen, zonder ergens echt naar te verlangen. De druk om te presteren bij familie en vrienden maar ook op social media en op het werk is groot. En verlangen vind ik een iets zachtere benadering van hoe je het leven ook kunt benaderen. Het stelt ons beter in staat om onze dromen te verwezenlijken. Dromen is ontzettend belangrijk en we lijken het steeds meer te vergeten

Ik vind de album cover erg interessant met jou op de voorgrond en op de achtergrond een stad en een bos. Je kijkt richting  het bos. Wil je met deze cover aangeven dat we terug moeten naar de oorsprong van alles, natuur?

Ik wil niet negatief doen over het stadswezen, want ik hou ervan en zou het niet graag willen verlaten. Maar ik vind dat natuur heel belangrijk is om in ons leven en bewustzijn te brengen. Steden zijn vanuit een natuurlijk perspectief meer verantwoordelijk voor het milieu dan bijvoorbeeld voorsteden en kleine dorpjes. Het thema stad en natuur worden overigens verder toegelicht op de andere twee albums van de trilogie.

Je speelt veel instrumenten zelf op Earth City 1: The Longing. Maar je krijgt hulp van een grote producer in de Americana en country scene, Dave Cobb. Wat voor waarde bracht hij in dit project?

Fantastisch om met hem samen te werken. Hij speelde gitaar op een aantal nummers en ik ben blij om hem bij dit project te mogen verwelkomen. Hij bracht veel creatieve waarde, waar ik uiteindelijk heel dankbaar voor ben.

Ben je alweer aan het optreden? Enige plannen om naar Europa te komen?

In de zomer heb ik een aantal livestreams via internet gedaan, maar sinds de pandemie geen normale shows meer. Wel een paar nummers bij een aantal stakingen over het klimaat, maar het is een tijd geleden dat ik een echt optreden heb gegeven. Ik mis het recreëren van een nummer in een live setting en hoe een nummer zich elke avond weer ontwikkelt. En natuurlijk ook de nummers tot leven brengen voor een nieuw publiek of mensen die inmiddels bekend met mij zijn. Overigens heb ik nog nooit echt in Europa opgetreden, hoogstens een paar willekeurige shows. Maar nog nooit een volledige tour. Europa staat in de toekomst zeker op het lijstje en er wordt aan gewerkt. Graag breng ik mijn muziek zo snel mogelijk naar jullie toe.

Earth City 1: The Longing is dus onderdeel van een trilogie. Volgend jaar herfst komt het volgende deel uit. Kan je daar iets meer over vertellen?

Het tweede en derde deel zijn inmiddels helemaal geschreven en voor de helft opgenomen. De naam houd ik nog even geheim, maar het is meer actief en elektrisch, metaforisch gezien. De muziek zelf ligt in de lijn van Earth City 1: The Longing en tekstueel gezien gaat het meer over de kracht van de stad.

Bedankt voor het interview. Earth City 1: The Longing is een prachtige plaat en ik kijk uit naar meer nieuw werk en mogelijk optredens in Nederland volgend jaar.

Bedankt voor de steun en het luisteren naar mijn muziek en het nieuwe album. Ik hoop dat ik jullie terug zie bij het volgende deel en ik kan niet wachten om de nummers live te spelen. Tot snel!

Earth City 1: The Longing is nu te bestellen op cd en te beluisteren op streamdiensten

Scroll To Top