Meteen naar de inhoud

Seven Stars Over Sicily, The Endless Sea

Uit Rotterdam, de zes mans formatie “Seven Stars Over Sicily”. Een rockband met regionale bekendheid in het live-circuit. Van jazzcafé tot openluchtfestival, ze zijn er met regelmaat te vinden. En tja, daar is veel bij voor te stellen want hun muziek is stevig en bij vlagen gedragen genoeg om het publiek in beweging te krijgen.

De naam Conrad Freling duikt al eerder op in bands als “mooCH Inc.” en “Wallrus”. De categorie lekkere bandjes die in de popprijzen vallen. Freling richt “Seven Stars Over Sicily” op om zijn muzikale inspiratiebronnen wat breder te kunnen exploiteren. Na een titelloze EP verschijnt in 2018 “And Here Comes The Night”. Freling noemt americana, 60e jaren garagerock, akoestische soul, psychedelica, surfmuziek, dirty blues en kamerfolk als bronnen. Dat alles onder de zelfverzonnen noemer: ‘Maritieme Noir’.

Wat zegt dit als we de tien songs van “The Endless Sea” op de draaitafel leggen. De eerste klanken leveren een kleine hé bij mij op. Als zanger Daniël Blokker gaat zingen kan ik een kleine oei niet onderdrukken. De opener “Ghostdancer” is wat mij betreft een in potentie interessante song. Er zit een slepende spanning in maar de uitvoering is deels moeizaam. De, ik neem aan ongewilde, onvaste zang, de wat harkerige akoestische gitaar en de simpele bewoording van de tekst maken dat het niet uit de verf komt. Gestreken tonen en bas zijn nodig om kleur te geven. “The Loner & The Lifeguard” begint eveneens spannend maar overtuigt, net als zijn voorganger tekstueel en vocaal onvoldoende. Ook deze song heeft veel in zich. Melodielijn, getoetste strijkers en percussie tillen het nog flink op. De 60e jaren pop met funky lijntje op “Million Dollar Hoax” laat horen hoe je stijlen op een aansprekende manier kunt mixen tot een volwassen song. “Secret Lullaby” kijkt met een schuin oog naar Radiohead in hun meest melodieuze songs. Fijne song met een psychedelisch randje. “Coldness Within” is een mooi duet met zangeres. Iets slepend en omgeven door gestreken klanken. Het album groeit naarmate het vordert. Zakt met, naar mijn idee, te aarzelende zang die als krachtig bedoelt is soms iets in maar leeft weer op met elektrische gitaar in songs als “Strange Infatuation”. Afsluiter “Across The Borderlines” is wellicht de meest in het oog springende song. Instrumentaal wendbaar, zangeres fraai met gedragen theatrale strofes.

Seven Stars Over Sicily heeft zijn naam te danken aan de titel van een vergeten song van folksinger John Terlazzo (aanbevolen om eens naar hem op zoek te gaan). Seven Stars Over Sicily zal het aan zichzelf te danken hebben om onvergetelijke songs te gaan maken.

Scroll To Top