Brandon Isaak, Modern Primitive

Bij het beluisteren van Modern Primitive, de nieuwe langspeler van Brandon Isaak, schieten twee namen te binnen. De Canadese multi-instrumentalist zal de afgelopen jaren veel geluisterd hebben naar Louis Armstrong en Pokey LaFarge. Daarmee is niet gezegd dat veel op Modern Primitive gejat is, zeker niet. Isaak brouwt een swingend eigen mengsel van blues uit het verleden en muzikale spinsels uit het heden.

Debuut Bluesman’s Plea verscheen in 2011 en scoorde nominaties voor het beste Canadese album en Best Blues album van dat jaar. Modern Primitve is de zesde langspeler van de gitarist en pianist, die met hetzelfde gemak achter het drumstel plaats neemt. Ook op deze release is er de hulp van trouwe kompaan Keith Picot op staande bas.

Op 10 november 2019 namen Isaak en Picott een kamer in het beruchte The Rosewood Hotel in Vancouver, BC. De zaak is gebouwd in de jaren twintig van de vorige eeuw. De twee muzikanten wilden een two man roots album maken. De sessie werd opgenomen in een lokaal waar vroeger Frank Sinatra, Nat King Cole en, jawel, Louis Armstrong opnames hadden gemaakt.

There were spritis of the greats with us while we were recording. We heard the voice of Bing Crosby coming through during a guitar solo on one of the tracks.

Ach, waarheid en wens zullen door elkaar lopen. Deze citaten verfraaien het schrijven van de platenmaatschappij en leveren vooral meer draaibeurten op.

Draaibeurten heeft Modern Primitive nodig. Bij nonchalante beluistering gaat de brille van deze release verloren. Opener ‘Lost Love And Loose Woman’ zet alles in beweging. De sfeer is schemerig, in de zaal waar Brandon Isaac en Keith Picot optreden wordt nog gerookt. De bezoekers herkennen flarden van de tekst. Een shuffle, een groove en woorden over het overwinnen van problemen in moeilijke tijden. A good woman is hard to find. De man met problemen is vaak afhankelijk van zijn verstandige liefje. Afsluiter ‘I Wanna Swing For Christmas’ nodigt uit te bewegen om de extra pondjes rond de feestdagen te ontlopen.

Elf nummers op deze release waarop de blues wordt gevierd. Uptempo, swing, rokerige vocalen en in alle gevallen superieur vakmanschap bij het uitvoeren van deze tracks. De Nederlandse bluesfan met een drang tot stappen op de dansvloer zou in de rij willen staan voor een concert van Brandon Isaak. Geduld tot het moment van zo’n optreden is op te brengen door te blijven luisteren naar deze heerlijke langspeler. (Independent)