Eddie Turner, Change In Me

De Amerikaan en geboren Cubaan Eddie Turner maakte als gitarist in de jaren tachtig deel uit van Zephyr, de in 1969 onder meer door gitarist Tommy Bolin opgerichte rockbluesband. Ook zat hij een tiental jaren in de begeleidingsband van Otis Taylor. Weliswaar gepokt en gemazeld in de blues, staat Eddie Turner’s vierde album Change in Me redelijk ver weg van de oerbron. Het tiental songs namelijk is een bonte verzameling van elementen uit jazz, soul, funk, rhythm & blues, rock en pop, dat een hommage lijkt aan ‘zwarte’ muziek van eindjaren zestig/beginjaren zeventig, meer in het bijzonder aan Jimi Hendrix’ gitaarspel, Solomon Burke’s zang, Isaac Hayes’ psychedelische sound en rootsrockbands als Little Feat. Maar Taylor is geen kopieerartiest, zoals blijkt uit de cover van Waiting for the Man van Lou Reed, die veel anders en onheilspellender klinkt dan het origineel. Ook zijn inventieve bewerking van Hendrix’ My Friend en de dynamische soul in Hootchie Kootchie (hier met K) van Willie Dixon mag er zijn.

Zijn eigen, vaak sociaal/raciaal betrokken, songs zijn in prima afwisseling doortrokken van een gevarieerd, gelaagd kosmisch gitaargeluid, alsook in een droog meer aardsgeluid. Zijn gitaarspel is intens en gedurfd, zijn soulrapzang warm en sexy, het B3 orgelspel van Neil Evans groots. Muziekveteraan Kenny Passarelli (bij mij lang uit beeld) speelt bas, toetsen en medeproducer (met Turner en Tim Stroh) en de duetzang van Jessie Lee Thetford is weergaloos. Drie drummers zorgen voor de samenhang. Waarschuwing: Change in Me is een groeiplaat! (Eigen beheer).