Afton Wolfe, Kings For Sale

Hoe intens wil je het hebben. Afton Wolfe de zanger/snarenman uit Mississippi. De muzikant ook die met een flinke hand vol muziekstijlen is opgegroeid. Hij kan van huis uit kiezen uit de blues, de country en de rock. Hij kiest alles en strooit en passant ook nog andere muziekgenres kwistig door zijn songs. Duidelijk dus dat Afton Wolfe niet voor één gat te vangen is.

Aan het eind van het vorige decennium maakt Afton Wolfe zijn entree op het podium met “Red Velvet Couch” Een voor mij onbekende en niet te traceren buitenbenige popgroep. Tussen 2001 en 2002 brengt Wolfe, met drie medemuzikanten, onder de naam “Dollar Book Floyd” het album “Red And White” uit. Een geweldig album. Elke song heeft een spannende gedragenheid. Het rauwe donkere stemgeluid van Wolfe omgeven door jazz gerelateerde bas- en gitaarlijnen, dissonanten, tempowisselingen, een klarinet als “tegengeluid”, gitaar en toetsen. Ruwe ballades, gevoelige kleinoden en rockende verhalen. Ik ontkom er niet aan één van mijn hoog geachte kunstenaars in muziek “Tom Waits” te noemen. “The Relief Elfort” is de daarop volgende groep waar Wolfe zich in begeeft. Powervolle creatieve rock waar hij twee albums mee opneemt. “Don’t Panic” en “At Your Mercy”. Rock naast het gebaande pad.

De Ep “Petronius Last Meal” is het volgende project. Onder eigen naam dit keer. Wolfe neemt het in 2008 op maar verzandt aanvankelijk in het uitbrengen. Alcohol en perfectionisme is de vertragende combinatie. In 2020 verschijnt het alsnog. De sound van “Red And White” is terug de ballades ook. De jazz resoneert prachtig door verhalende songs, soms een snufje Latin en driekwart akoestisch. Alles klein gehouden met een Wolfe die zijn verhalen als vijf donkere juweeltjes door de speakers gromt. Ik ben helemaal verkocht. Het album doet me terugdenken aan een concert van Robert Fisher (Willard Grant Conspiracy) die zich ook grommend op het vlak van donkere verhalen begaf.

Zoals hij zingt zo oogt hij ook. Een stevige bebaarde man die de smaak van het muziek maken weer te pakken heeft. “Kings For Sale” staat op het punt van verschijnen. Groots van opzet met een keur aan muzikanten. Ik tel er meer dan een dozijn. De producer, Oz Fritz, heeft zowel Tom Waits als Bob Marly geproduceerd. Het album is in Nashville opgenomen. Dat belooft een enorme hoeveelheid muzikale invloeden dus ik ga er eens echt voor zitten. Het openingsnummer “Paper Piano” stelt mij een beetje teleur. De blazers met een lichte latin-jazz invloed, de jazzloopjes op sax, bas en piano neigen, maar wel op een sterke manier, naar feestmuziek en dat is gezien de tekst leuk gevonden. “Carpenter” countryfolkt (het is een werkwoord) kalm, met een ogenschijnlijk vertragend slagwerk. Dat veroorzaakt een heerlijke dissonantie met de pedal steel guitar en de viool. Op “Dirty Girl” gromt Wolfe uit de grond van zijn keel de blues. Veel blazers die om en om een toontje meeblazen en daarmee een kleurrijk paletje neerleggen met de mondharmonica als terugkerende smaakmaker. Bijtend en bijna cynisch. “About My Falling”, een inkijkje en daarmee een heel ingetogen gespeelde en gezongen song. Heel fraai met een keur aan instrumenten die zo zorgvuldig zijn ingezet dat ze enorm bijdragen aan de sfeer. Wolfe telt af, “Cemetery Blues” begint. Een hartgrondig gezongen langzame intensieve Americana gitarsong met kleine dissonante pauzes. “Mrs Ernst piano”, een cabaretesk gebracht zwart/wit verhaal. Recitatief gezongen en door een klarinet besprenkelt. Een wrang-realistisch verhaal zo brengen komt flink binnen. “Fault Lines” is kippenvel opwekkend melancholisch. Over de trage, door pedel steel guitar gedomineerde melodie, verschijnt af en toe een hoorn. Wolfs zang blijkt heel zachtjes ruw te kunnen zijn. Op “Steel Wires” bouwt Wolfe langzaam naar een steeds iets breder wordend volume met prachtige intervallen en een vanuit de mist zingende achtergrondstem. Wolf sluit af met “O’Magnolia” een trage gospel met een “oud” orgel en een meerstemmig klein koor. Een song om langzaam tot je door te laten dringen.

Ik ben in de ban. “Kings For Sale“ is een fantastisch en intensief album met wonderlijke lyrische- en verhalende en teksten die je net als de muziek moet ondergaan. Het aantal muzikanten en instrumenten staat volledig ten dienste van muzikale spaarzaamheid. Niet weer tien jaar wachten Afton!