Lucinda Williams, Runnin’ Down a Dream

In een tijd dat de muziekindustrie volledig is aangewezen op nieuwe albums en streamcontent zien we een overkill op ons afkomen. Naast de vele nieuwe releases wordt de luisteraar overspoeld met ‘home’ of pre Corona concerten, covers, tributes en allerlei variaties hierop. Er ontstaat gewenning aan de oren, waardoor het best knap is om in deze lawine op te vallen. Lucinda Williams slaagt hier met verve in.

Lucinda Williams verplichte stilzitten krijgt vorm in de Lu’s Jukebox. Een zesdelige serie, waarin ze nummers van Tom Petty (vol. 1), Bob Dylan (vol. 3) en the Rolling Stones (vol. 6) covert en de genres Southern Soul (vol. 2), Country (vol. 4) en  Christmas classics (vol. 5) aandoet. Eind vorig jaar zijn deze concerten gestreamd en dit jaar verschijnen ze op vinyl en cd. Met een beetje zoeken, vind je ook de andere streams op het net. Lu’s Jukebox steunt met de uitgifte een aantal evenementen en podia in de VS, die tijdens de crisis schade lijden. Ze geeft hierover zelf het volgende af:

“I guess the silver lining in all of this has been to be able to really get inside the songs of some of my favorite artists — see what makes them tick. My hope for this project is that we’ll be able to help as many venues as we can. They’re our homes, as artists. We have to take care of them, for the sake of live music to come.”

Lucinda Williams heeft een geweldig en persoonlijk eerbetoon gemaakt voor Tom Petty. Ze kennen elkaar al lange tijd. Zo heeft Tom Petty in 1996 een nummer van Lucinda Williams, Change(d) the Locks (1988) gecoverd. En 7 dagen voor zijn overlijden op 22,23 en 25 september 2017 speelde Tom Petty nog drie concerten in the Hollywood Bowl met Lucinda Williams als openingsact.

Een tribute van soulmate tot soulmate. Heel het album straalt dit uit. Nummers die verhalen over het leven van een ‘rebel’, het ‘on the road’ zijn en niet te vergeten over het Zuiden. Deze thema’s verbinden Tom Petty’s en Lucinda Williams zielen. De tribute is op geen enkele manier een kopie of een slap aftreksel van hoe Tom Petty deze nummers zong. De nummers passen haar als een jas en het worden Lucinda songs. Het is alsof er in elk van deze song een rek zit, wat ruimte laat voor de Lucinda Williams make-over. Alleen wisten we het nog niet. Zo natuurlijk komen de liedjes op ons af. De nummers krijgen een wasbeurt met stenen en de stem van Lucinda Williams klinkt heerlijk lui, vet en krachtig, wat deze nummers de juiste rechtvaardiging geven voor een tweede leven.

De band speelt geweldig fris en overtuigt. De plaat voelt als aan een korte roadmovie met Lucinda.

In Rebels gaan we op pad en in Running down a dream rijden we met het raam open en genieten we van de trip. We doen Gainesville aan, waar Tom is geboren en rijden door de Louisiana Rain verder. Wat er ook gebeurd, we gaan onverzettelijk door in I won’t back down. Daarna nemen we een adempauze van vier nummers gericht aan Tom, zo beeld ik me in, met a Face in the Crowd, Wild Flowers, You wreck me en Room at the Top. Ze getuigen van liefde, vriendschap en verbondenheid. Vervolgens gaan we weer op weg met You don’t know how it feels. Richting Down South met het heerlijke Southern Accents in de oren. Lucinda Williams sluit waardig af met een eigen nummer Stolen Moments, waarin ze zingt dat hij altijd in gedachten bij haar zal zijn.

Ik kijk uit naar de volgende releases van Lu’s Jukebox. Dit tribute aan Tom Petty is one of a kind met een niet te evenaren intensiteit tussen twee legendarische artiesten. Een mooi monument binnen de rootsmuziek. (Label: Highway 20 / Bertus)