M G Boulter, Clifftown

Ik zit te luisteren naar “Clifftown”, het derde volledige album van M G Boulter, en kom een streek tegen die ik absoluut niet ken maar ik herken wel het fenomeen om eens met andere ogen naar een bekende omgeving te kijken. Dan zie je dingen die je dagelijks tegenkomt maar die je nooit zijn opgevallen. Dan word je nieuwsgierigheid geprikkeld en ga je graven in de historie en raak je ver van huis op de vierkante kilometer.

M G Boulter is een zanger/gitarist uit het glooiende graafschap Essex bij de monding van de Theems. Hij heeft een fraaie staat van dienst als lid van meerdere bands waaronder “The Lucky Strikes” en “Blue Rose Code”. Naast de drie albums heeft Boulter een viertal Ep’s op zijn naam staan. Enige ambivalentie valt mij ten deel bij het doorspitten van zijn oeuvre. Songs met een (letterlijk) gevoelige snaar wisselt Boulter nogal eens af met naar mijn idee makkelijke deunachtige songs die wel ergens naar neigen maar wat weinig smoel hebben.

“Clifftown” is een album met songs die over zijn eigen habitat met de badplaats Southend als middelpunt gaan. Boulter bezingt het leven uit zijn jeugd, observeert mensen in hun dagelijkse leven en duikt in de historie van “zijn” graafschap. Dat levert mooie verhalen en landschappelijke en historische beschrijvingen op. De onlangs door Boulter opgezette “Clifftown Podcast” is het beluisteren waard om dieper in het dagelijkse leven, de verhalen over- en de historie van de streek te duiken.

Wat mooi aan het album is, is dat je getuige bent van hoe Boulter links en rechts een greep doet in de wereld van vergane glorie, de kust, toerisme, speelhallen en kermissen, verlaten attracties in de winter maanden, zeeaquaria, de pier en forensen die dagelijks richting Londen reizen.

Twaalf songs met Boulter’s vrij hoge niet al te krachtige stem als middelpunt. “Nights At The Aquarium”, een mooie folksong met gitaar. “The Author Of All Things” is een uptempo song met een naar Paul Simon neigend arrangement. “The Slow Decline”, een Americana balled. Lekker lopende Americana songs zijn “Fan Of The Band” en “Midnight Movies”. Een fraai uitgesponnen songs is “Simon Of Sudbury”, mooi ijl percussie werk met een ruimtelijke ondertoon en spannend snaarwerk. Een hoogte punt. “Night Worker” is een goede maar iets te glad afgewerkte klassieke folksong. “Pilate”, “Remnants” en het fraaie “Icy Paw” vormen een slow song trio. Het detonerende “Soft White Belly” heeft wel een stevigheid die over het algemeen wat ontbreekt op dit album maar wordt door een heel vervelend jengeltje verknoeid. Daar staat “Clifftown” tegenover, een fijn gestreken melancholiek lied. Wederom mooi uitgesponnen en gearrangeerd.

M G Boulter  heeft met “Clifftown” een, door zeven mede muzikanten en achtergrond zangers ondersteund, intiem album gemaakt. Soms had ik het gevoel dat je de streek rond Southend zelf moet kennen om je de verhalen eigen te maken. De songs klinken daarentegen veel algemener en dat maakt dat de verhalen dat ook lijken te zijn. Een fraai album van een onmiskenbaar uitstekende singer/songwriter. Aangenaam en onderhoudend maar ik mis een diepgang die dergelijke verhalen met zich mee kunnen brengen. Het blijft allemaal een beetje te mooi.