Jesse Brewster, The Lonely Pines

Ook bij Americana artiest Jesse Brewster sloeg de virus pandemie hard toe. Hij legde de laatste handen op The Lonely Pines toen alles op slot ging. Dat zorgde ervoor dat hij de laatste drie nummers in z’n eentje moest afmaken en de daarbij horende instrumenten zelf moest inspelen. Toen dat allemaal was afgerond was het afwachten op het juiste moment om The Lonely Pines uit te brengen. Begin maart van dit jaar kwam deze plaat dan eindelijk uit. Jesse Brewster maakt al sinds 2005 platen en The Lonely Pines is zijn vierde als solo artiest.

Het resultaat is een strakke Americana plaat die nergens echt uit de bocht vliegt. Er wordt weinig geëxperimenteerd en je zit vanaf eerste nummer Let’s Run Away er gelijk goed in. Met de aangename stem van Brewster begeleidt hij je in ongeveer 35 minuten naar het slotstuk Amber Kinney. In die tussentijd zweef je mee op de muziek en vergeet je even helemaal de tijd. Dat gebeurt bij mij althans. Vind ik altijd knap dat artiesten dit voor elkaar kunnen krijgen. Extra aandacht voor het nummer Close to Home die speciaal geschreven is voor de tijd waar we dit moment in leven. Even niet constant onderweg zijn en nieuwe indrukken en ervaringen opdoen. Deze periode is een uitgelezen kans om alles binnenshuis te houden en je naasten op te zoeken. Zoek familie of vrienden op, verbindt met elkaar en maak het gezellig. En als het even kan zet je daarbij The Lonely Pines op die zonder twijfel voor samenhorigheid zal zorgen. Maar dit album is ook zeer geschikt om even je even terug te trekken en je te verliezen in de prachtige muziek. Jouw keuze. Wat ik wel weet is dat als Americana luisteraar The Lonely Pines je niet zal teleurstellen. (Eigen Beheer)