Kristian Montgomery & The Winterkill Band, Prince Of Poverty

Het is bijna een klassiek verhaal. Een Deen vertrekt naar Amerika en vestigt zich in Florida, ontmoet een vrouw, volgt natuurlijk een baby en na wat perikelen in de huiselijke sfeer verhuizen moeder en kind. Jaren later wordt de tienerzoon in de kerk ontdekt en zingt na wat repetities vanaf de kansel de parochie toe. De kerk wordt ingeruild voor de lokale band Bone Dry System. Er is een ontmoeting met een vrouw, edoch muziek en optredens staan een gelukkig huwelijk in de weg en een scheiding volgt. Kristan Montgomery wordt pas gelukkig als zijn tweede vrouw hem een gitaar in de handen duwt om eigen nummers te componeren. Langspeler The Gravel Church verschijnt in 2020. Zestien nummers die door de pandemie niet of nauwelijks vanaf een podium kunnen worden gespeeld. Hij zet door en componeert nieuwe liedjes voor Prince Of Poverty, het album dat zojuist is verschenen.

Tien tracks op deze tweede release van Montgomery. De singer-songwriter schrijft rocksongs en mengt daar wat country, pop en blues door. Het zijn van die liedjes die bijna vier minuten duren, een kop en een staart hebben, een verhaal vertellen en de luisteraar een opgewekt gevoel geven. Bij veel van de nummers is te horen dat deze bard enorm veel plezier heeft in het maken van muziek.

In opener ‘they’ll remember my name’, ja, ja, alle titels in kleine letters, slaan alle meters meteen uit. Spuwende gitaren in  het intro en daarna verrassend genoeg een wat langzaam,  prettig swingend rockliedje. Countryrock maar er klinkt vooral lol. Neil Young tijdens een van zijn opgewekte dagen lijkt even mee te kijken. ‘tired of being tired’ heeft wat folk elementen en fijne harmonieën, ‘working hands’ trekt daarna het tempo weer omhoog,  line dansen zou zomaar kunnen. ‘a warm grave’ is een country ballade met de steel gitaar op de achtergrond. Het is een nummer dat de jaren tachtig van de vorige eeuw in zich heeft.

Zo bouwt Kristian Montgomery met zijn Winterkill Band aan een eigen sfeer in elk nummer. Bij elk compositie zouden er namen kunnen worden vermeld, maar duidelijk is dat de nummers bij elkaar passen en thuis zijn op Prince Of Poverty.

‘american fire’ en ‘just driving around’ sluiten dit album af. Het zijn twee uptempo songs die de luisteraar uitnodigen te bewegen. Het mag gezegd worden dat deze Amerikaanse troubadour ideale liedjes schrijft voor een avond vermaak op en voor een podium. Prince Of Poverty misstaat ook in geen enkele huiskamer. Montgomery heeft een tiental prima nummers geschreven. Voor de opgewekte luisteraar past beweging. Dans! (Independent)