John McDonough, Second Chances

Singer-songwriter John McDonough, tot 10 jaar terug ook werkzaam als psychotherapist, woont en werkt in Austin, Texas. Hij is al bijna 25 jaar actief in de muziek, sinds 2012 verschijnen er CD’s van zijn hand, de laatste twee tot dusver zijn door mij besproken in ons café. Nummer vijf verschijnt dus in 2021 en laat wederom horen dat John een prima songsmid is en ook in de begeleiding een goede keus kan maken.

Op de nieuweling is de begeleiding kleinschalig gehouden, twee maal een akoestische gitaar (John en Kris Farrow), cello (Steve Bernal), viool (Niamh Tahy) en background vocals (Cody Rathmell). Geen drums derhalve. De productie is in eigen handen, met hulp (wederom) van medeproducer Kevin Butler. Net als bij de drie voorgaande CD’s komt de intentie van de songs goed door, dank zij de diepgang in met name de stem van John. En natuurlijk de teksten. Neem de opener, ‘The Place Where I Belong’ (tussen haakjes staat er ‘acoustic’, zoals bij alle 10 songs, ik vraag me af wat daar de meerwaarde van is): “I pat my chest, throw my head back, I see the mountains touching the sky. She looks at me with her golden hair and the voices sing out ‘take me home’ and the red rocks hold us tight. This is the place where I belong, it’s a feeling I’ve never known. The Aspens speak to me in the breeze and one day when I’m gone my words will be written in stone as the world outside is crumbling. Our brothers shipping off to war I’ll sing for you about the peace I feel when I’m lying with my lady friends all around and we’re cheering for the stars.” Mooie poëtische tekst, daar houd ik van.

‘Second Chances’ is wederom een CD om te gaan beluisteren. Een meer dan uitstekende singer-songwriter. Subtiel, maar met diepgang. (Independent)