Ellis Delaney, Ordinary Love

“If ever there was a feel-good folk musician, this is the woman who really does send you off feeling better about the world”

Ellis Delaney (vroeger optredend onder de naam Ellis) staat bekend om haar ontroerende teksten, haar openhartige optredens en haar aanstekelijke lach. Zoals de meeste folk musici begon zij met optredens in coffee-shops en, de typisch Amerikaanse, boekwinkeltjes. Later toerde zij langs de bekende folk festivals. Zij won tientallen prijzen, zoals de ‘Most Wanted to Return’ van het Falcon Ridge Festival, het Sisters Festival en het Moab Folk Festival en won zij tevens het Kerrville New Folk Song Contest. Niet de minsten dus!

Ordinary Love is haar tiende studio album met twaalf songs die gaan over haar persoonlijke (liefdes)problemen en verlies en diverse sociale vraagstukken als klimaatverandering en wapengeweld. Op de hoes schrijft zij dat zij met deze plaat hoopt op meer positieve inspiratie, zeker tijdens deze zware tijden. Ook spreekt zij de verwachting uit dat wij allen elkaar begroeten en zelfs het dagelijkse nieuws met liefde, ordinary love. Ellis Delaney schreef bijna alle muziek en teksten zelf, soms met hulp van Sally Barris en Terri Delaney. Naast een lange lijst van musici die meewerkten aan dit album, tekent zij zelf voor de zang, akoestische gitaar en ukelele. Als liefhebber wil ik ook een compliment geven aan de ontwerper van de prachtige hoes: Ricardo Levins Morales. Haar muziek en zang zijn helder en geven tijdens het luisteren een echt positief gevoel. Elk woord is ook te verstaan, iets wat juist zo belangrijk is bij teksten die toch iets dieper gaan. Het is daarom ook een album waar je echt naar moet luisteren, dat verdient het, en zij zeker. Muziek om de lastige tijd van Corona mee door te komen, maar ook om het voorjaar te vieren. (Singing Crow Music)