Aaron Lee Tasjan, Tasjan! Tasjan! Tasjan!

Vier jaar geleden maakte Aaron Lee Tasjan naam met Silver Tears, het tweede album van liedjesschrijver, zanger en gitarist uit Nashville TN. Een geslaagde plaat, waarop country- en folkrock leidend waren, maar die ook lonkte naar popmuziek uit de jaren zestig en zeventig. Die flirt was kennelijk de opmaat voor het iets meer popgeoriënteerde album Karma For Cheap uit 2019 en op zijn beurt een aanloopje bleek voor het album Tasjan! Tasjan! Tasjan! dat elf pure popliedjes bevat. Maar het kostte een tijdje voordat de uitstekende kwaliteit van het album tot me doordrong, vooral vanwege de tegendraadse overgangen, hoge stemgeluid en psychedelisch aandoende details in de arrangementen en productie. Ik bleef echter haken achter de weergaloze refreinen en harmonische vocalen van met name de eerste drie nummers, die continue in m’n hoofd echoden. Ik had een deja vu met het muzikaal enigszins vergelijkbare Beautiful Freak, het debuutalbum van eels (Mark Oliver Everett) uit 1996, dat in al zijn eenvoud en toegankelijkheid in eerste instantie ook weerbarstig klonk, om na een tijdje uit te groeien tot een persoonlijke favoriet. Doorluisteren was het devies, waardoor ik uiteindelijk ondervond hoe Tasjan op fraaie en volkomen originele wijze invloeden van Beatles, Beach Boys en andere groten der aarde, van de hiervoor aangehaalde decennia, in zijn liedjes heeft verwerkt.

Tasjan! Tasjan! Tasjan! biedt een zeer sterke combinatie van avontuurlijke melodieën en (zelf)beschouwende, ironische teksten. Een serieuze aanrader voor liefhebbers van catchy! catchy! catchy! kwaliteitspopmuziek. (New West Records)