Last Year’s Man, Brave The Storm

Even voorstellen: Het intrigerende pseudoniem Last Year’s Man is van producer/songwriter Tyler Fortier uit Eugene, Oregon (aan de westkust van de USA). Na een vruchtbare periode onder zijn eigen naam (tussen 2006 en 2014 verschenen maar liefst 8 cd’s), ging hij zich meer en meer bezig houden met het introduceren en produceren van startende singer-songwriters, zoals Beth Wood, Anna Tivel en Jeffrey Martin. In 2018, 2019 en 2020 verschenen nog eens drie werkstukken onder de eigen naam en toen werd het blijkbaar tijd voor een nieuw alter-ego. Dat werd  Last Year’s Man (overigens is dit ook de titel van een song van Leonard Cohen uit 1971), waarvan in november 2020 een debuut-CD kwam. Helaas slechts zo’n 30 minuten speeltijd en 8 nummers, maar van een indringende schoonheid. Verwacht subtiel gearrangeerde muziek, lekkere hese vocals (en vocale hulp van o.m. Anna Tivel – ook viool – en Jeffrey Martin en heerlijke begeleiding op een veelvoud aan instrumenten – diverse gitaren (ook pedal steel), strings, banjo, mandoline, bassen, orgel, piano, keys, Rhodes, trompet. De opener van de CD is een overrompelende binnenkomer, heerlijk gedoopt in diverse gitaren, de viool van Tivel en de hemelse samenzang van Tyler en Tivel. Ook heel bijzonder is de song ‘No Eye On The Sparrow’, verwijzend naar de gospelsong ‘His Eye Is On The Sparrow’ uit 1905, waarin weer wordt verwezen naar uitspraken van Jezus uit het evangelie naar Mattheus. Ook singer-songwriter extra-ordinair Mickey Newbury gebruikte deze titel voor een LP uit 1978. Een luisterbeurt waard, overigens!

De CD Brave The Storm van Last Year’s Man sleept je mee naar een heerlijk achteraf gelegen land, waar het leven goed is en de muziek helend, een soort Shangri-La!! Ik heb echt genoten! (Independent)