The Pawn Shop Saints, Ordinary Folks

Rondom Boston, USA, in het aangename New England in het Noord-oosten van de USA, vinden we een veelvoud aan singer-songwriters. Jeb Barry is er zo-een. Er zijn wat solo-CD’s van hem verschenen in de achter ons liggende periode, over zijn tweede solo CD, ‘Milltown’, schreef ik destijds in ons café: ‘ Een bijzondere singer-songwriter, deze Jeb Barry. Zijn songs zijn uitstekend, de sfeer die hij op deze CD oproept is donker (somber) en wazig. Mij kan hij ermee boeien, temeer daar hij de begeleiding zo heerlijk simpel houdt’. De laatste producten van Barry verschenen onder de groepsnaam ‘The Pawn Shop Saints’, de groep waar hij de voorman van is. Na ‘Texas, etc…’ uit 2018 is er nu ‘Ordinary Folks’, waarvan de titel de lading dekt, het is een ode aan de ‘gewone mens’, waarvan Jeb er vele ontmoette tijdens zijn recente omzwervingen door met name het oostelijke deel van de USA, waar hij in vele best wel kleine en soms middelgrote steden optrad (overigens schijnt hij ook een graag gezien gast te zijn in Nashville (‘The Bluebird Cafe’ en  Boston (‘Club Passim’)). Hij klinkt als een kruising van Steve Earle en John Fullbright, houdt zijn begeleiding spaarzaam – zelf speelt hij op de nieuwe CD gitaar, bas en banjo, met steun van de overige drie Pawn Shop Saints’ op gitaar, bas en drums en wat vocals. De negen songs op de CD zijn weer echte ‘folk-noir’, duister klinkende vocals en begeleiding en uit het leven gegrepen teksten. Neem de opener, ‘You don’t Know The Cumberland’, een gebied in de Appalachians waar Barry vele malen doorheen reed en waar de kolenmijnen een importante rol speelden (en spelen). En de dramatische song over een zwaar leven (in de Dust Bowl van de jaren 30 van de vorige eeuw) en de bijbehorende immense angst, die we in 2020 ook mochten beleven dank zij de COVID19.

Prachtige music noir, een beetje folk, aanhurkend bij country en pop! (Independent, DollyRocker Recordings)