Bootleg Betty, Soul Searching

Soul Searching is de eerste full length album van de all female roots band Bootleg Betty. 5 jaar is er inmiddels verstreken na hun debuut-EP: hoe klinkt Bootleg Betty anno 2020?

De Nijmeegse band Bootleg Betty bestaat al jaren en debuteerde in 2015 op plaat met de EP Left the Barn, destijds de eerste release van het label Kroese Records van muziekspeciaalzaak Kroese.  In de jaren daarna stond Bootleg Betty op grote festivals zoals het Valkhof Festival, Zwarte Cross en Blues in Zyfflich, alsmede op podia door het hele land. De muziek is vooral rockabilly met een dosis rock ’n roll en roots. De band bestaat uit Karlijn Wolsing op zang/keys, Daphne Verlinden op bas/zang, Anneke Zeegers op gitaar/mandoline/ukelele/keys/zang, Geena Dee (Geena Diepenbroek) op gitaar/zang en Merel van Oven op drums. Diepenbroek is de opvolgster van gitariste Imke Loeffen.

De nieuwe plaat heeft een speelduur van krap 47 minuten en bevat 12 nummers die alle zijn geschreven door de band, waarvan een flink aantal ook nog samen met ex-gitariste Imke Loeffen. Voor wie wellicht een compleet ander muzikaal DNA vreesde of verwachtte, was ‘Castles In The Sky’, de eerste single van de nieuwe plaat en opener van Soul Searching, een geruststelling. De rockabilly bleek nog springlevend in een track met een fijne gitaar hook en een opzwepend ritme op bas en drums en in de zang dat los kickt in het refrein. Ook op het volgende nummer ‘Rockabilly Tune’ rammelt de rockabilly vrolijk uit de speakers. Het straffe drumtempo wordt prima ondersteund door een hakkelende gitaarriff en een fijne slapping bass.

‘Seven Sins’ tapt uit een ander vaatje. Een lome beat, ondersteund door een ingehouden gitaarriff, zang vol echo en  trage drums zorgen voor een onheilspellend gevoel dat slechts even tot uitbarsting komt halverwege en tegen het eind. ‘Mockingbird’ is met krap 6 minuten de langste track van de plaat en heeft een prachtige, welhaast melancholische gitaarsolo tegen het eind. Het nummer klinkt bijna lieflijk met ingetogen zang en gitaar, maar naarmate het vordert wordt het volume danig opgeschroefd. Met ‘Go Ahead’ schakelt Bootleg Betty weer terug naar de rockabilly met een vrolijkmakende track die onherroepelijk uitnodigt tot meezingen na een aantal keren draaien.

In ‘Hot Air Circus Show’ ruik je bijna het zaagsel van het circus in een nummer dat de luisteraar uitnodigt de show bij te wonen. Een ietwat afwijkende track, mede door de geluidseffecten die de sfeer van acrobaten en clowns oproepen. Denk ‘Being for the Benefit of Mr. Kite!’ van de Beatles’ Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. ‘I Wanna Be In A Band’ is een felle rocker met een opzwepende beat, strak drumtempo en krachtige gitaar. Punkachtige rockabilly. ‘One Weak Conclusion’ is m.i. de zwakste track van de plaat: een muzikale ontwikkeling valt nauwelijks te ontdekken en hoewel de samenzang zijn charme heeft is het te chaotisch om mij te bekoren.

Beter is ‘Soul Searching’ dat bijna soulachtige rockabilly is. Een aanjagende drum, prachtige samenzang die in dit nummer beter op zijn plek valt dan in het vorige en een fijne uptempo beat. In ‘Wrecktime Blues’ ontmoet de blues de rockabilly. Furieus in energie is ‘He Got Me’ dat traag en langzaam begint maar halverwege losbarst in een woeste explosie van rockabilly-geweld. Is dit anders dan de band tot nu toe gedaan heeft? Ja. Is het bijzonder lekker om naar te luisteren? Dubbel ja. Voor wie hierna even tot rust wil komen, kan op adem komen met de bluegrass van ‘The Ol’ Cherry Tree’. Een fijn, ongedwongen en ontspannen nummer om mee af te sluiten.

Bootleg Betty voldoet op hun eerste volledige album volledig aan de verwachtingen. De plaat herbergt een krachtiger en iets ander geluid dan hun debuut-ep, maar in de kern is de band onveranderd. Rockabilly en roots vormen nog steeds het uitgangspunt en daar is een flinke dosis straffe dynamiek en robuustheid aan toegevoegd.