Samantha Martin & Delta Sugar, The Reckless One

Soul, funk en R&B is wat de klok slaat op Samantha Martin’s nieuwe plaat The Reckless One. Nee… koperwerk is niet mij ding. Toch verzamelde Martin een tienkoppige soulband om zich heen en als je dan allergisch bent voor al die toeters dan kan je de rest wel raden, of toch niet?

Canadese zou naar mijn gevoel, met de nummers die op deze plaat staan, qua stem en zeggingskracht, zonder al die toeters, veel beter uit de verf komen als dat ze nu doet. Het contrast tussen songs als Love Is All Around en Sacrifice legt dat genadeloos bloot. Denk in het daarop volgende So I Always Know de verfraaiing maar even weg en je ontdekt dat Samantha Martin een buitencategorie zangeres is. Als tekstdichter kan ze overigens ook behoorlijk uit de voeten. Dat valt op in All That I Am, dat ze samen met gitarist Chris Chaffey schreef. Dit alles bracht ondergetekende op het idee om naar haar vorige releases Send The Nightingale en Run To Me te gaan luisteren. Heb vaak gelijk dacht ik toen, alleen krijg ik het te weinig.

Aan de muzikale diversiteit en de vakkundige uitvoering daarvan ligt het allemaal niet, The Reckless One duikt in de naakte archieven van Phil Spector maar evengoed ook in die van wat ooit uit de koker kwam van STAX Records. Een beetje minder is vaak meer roept deze met koperwerk besmette analist. Samantha Martin maakte veel in mij los maar het terugverlangen naar een tijd toen ik verlangde naar het nu, bleef uit. Misschien was dit ook wel “meant to be”.