Justin Howl, Wanderlust

Een albumtitel Wanderlust meegeven brengt veel verwachtingen met zich mee. Wat je zou verwachten zijn prachtige avonturen die kleurrijk in een muzikaal vat zijn gegoten. Ondanks dat Justin Howl een echte reislustige troubadour is gaat zijn nieuwe plaat voornamelijk over de liefde. Hij heeft het helemaal niet over zijn optredens en avonturen door heel Amerika en daarbuiten. Hij is vooral met de liefde bezig en op bijna elk nummer van Wanderlust is dat het onderwerp van gesprek. Dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg als het muzikaal maar goed zit. En dat kan ik deels beamen.

Wanderlust is vooral gedreven op een akoestische gitaar en de overheersende en repetitieve mondharmonica. Je merkt dat Justin Howl bedreven met de mondharmonica omgaat en het instrument komt terug in elk nummer. Soms is de herhaling iets te veel van het goede en kabbelt het langzaam voort. Maar Justin Howl is sterk en ervaren artiest genoeg om het niet zover te laten komen. Met krachtige teksten en een stem met rauw randje blijft Wanderlust tot de laatste noot boeien. Terwijl de meeste nummers op Wanderlust zijn gemaakt tijdens de Covid-pandemie merk je aan de plaat dat Howl weer wilt optreden. Niet heel verwonderlijk als je nagaat dat Howl in de afgelopen jaren honderden optredens heeft gegeven. Zijn muziek is vooralsnog obscuur te noemen en bekend bij een kleine groep muziekfanaten. Wanderlust gaat dat waarschijnlijk niet veranderen, maar waar zie je nog een one-man-guitar-with-harmonica optreden? Justin Howl is zo’n man en laat dat verleden niet los. Zodra de Covid-pandemie over is en je krijgt de kans om Howl te zien is het zeker het overwegen waard om kaartjes aan te schaffen. Hij heeft in ieder geval genoeg te vertellen afgaande op Wanderlust. (Eigen Beheer)