Randall Bramblett, Pine Needle Fire.

Nadat ik eerder dit jaar zijn jubileumalbum The Meantime, 10th Anniversary Edition had besproken en daar zeer over te spreken was, kwam het als een prettige verrassing om zijn nieuwste album te mogen ontvangen: Pine Needle Fire.

Temeer omdat dit album veel meer aansluit op zijn recentere werk. The Meantime was in 2010 uitgebracht in eigen beheer en door zijn huidige platenmaatschappij New West Records als verjaardagscadeau opnieuw in de markt gezet, waarschijnlijk als opwarmertje voor het nu gereleasede Pine Needle Fire. Al met al volgt dit nieuwe album de meer pittige toon die hij inzette met The Bright Spots (2013), Devil Music (2015) en Juke Joint At The Edge Of The World (2017). Trouwens besliste aanraders.

Pine Needle Fire klinkt op een bepaalde manier breder en voller en heeft zeker weer dat southern sfeertje door het typische pianospel, de heerlijke achtergrondkoren, funky blazers plus zijn soulvolle stem met een ruw randje. Dit is southern rock, maar origineler, met meer inhoud en verrassingen. Opnieuw pleit ik voor meer aandacht voor deze zeer ervaren, veelzijdige muzikant die werkelijk uitstekend werk laat horen. Advies? Zet Pine Needle Fire op repeat, vul de kachel met eikenhout, schenk je gezelschap en jezelf wat spiritueels in en geniet van dit prachtige album. (New West Records)