Mumford & Sons, Delta Tour EP

Mooi op tijd voor de feestdagen verschijnt het ‘nieuwe’ album van de Engelse folkrockband Mumford & Sons. Inderdaad: nieuw tussen haakjes, daar het hier een liveplaat betreft, bestaande uit livenummers opgenomen tijdens hun Delta tour in 2018/2019. Misschien een klein beetje creatieve armoede, omdat het al de derde liveplaat is in anderhalf jaar tijd.  Eerder verschenen al Delta Acoustic Sessions: Live From Electric Lady in april 2019 en Sigh No More Sessions in oktober 2019. Vergeleken met die releases zit er wel wat overlap in nummers op de nieuwe release Delta Tour EP.

Het uit Londen afkomstige Mumford & Sons bestaat uit Marcus Mumford (zang, gitaar, drums), Ben Lovett (zang, piano, keyboards, accordeon), Winston Marshall  (zang, gitaar, banjo, bas) en Ted Dwane (zang , bas, drums) en brak in 2009 wereldwijd door met hun debuut Sigh No More, gevolgd door Babel (2012). Opvolger Wilder Mind (2015) liet een veel minder ‘folky’ geluid horen, en veel meer een harder, elektrisch geluid. Delta uit 2018 was meer een terugkeer naar de sound van hun eerste twee platen.

Mumford & Sons live 3FM Live:  

Op de vinyl-uitgave van de Delta Tour EP vinden we de livesongs ‘Slip Away’ (Manchester), ‘Blood‘ (Stockholm), ‘Blind Leading The Blind’ (Austin), ‘Hurt’ (Werchter), ‘Awake My Soul’ (Denver) en ‘With a Little Help From My Friends’ (London). Voor wie iets meer geld heeft, kan de Delta Diaries kopen met een 100-pagina tellend boek vol setlijsten, anekdotes en foto´s van de band op tour, plus een cd met daarop vier bonustracks (‘Woman’ uit Amsterdam, ‘Wild Heart’ van eveneens Amsterdam, ‘Forever’ uit Los Angeles en ‘White Blank Page’ uit eveneens Los Angeles). De tracks van Amsterdam zijn opgenomen tijdens de 3FM Mega Exclusive sessie in 2019.

Opener ‘Slip Away’ (van het album Delta) stond tijdens het concert in Manchester halverwege op de setlist. Goede keuze om de plaat hier mee te openen, want de band en het publiek zijn duidelijk warmgedraaid. Een opzwepende song die mooi naar een climax toewerkt. ‘Blood’ is een cover van de Australische folkband The Middle East en wordt uitgevoerd samen met de Australische indierockband Gang of Youths die tijdens de Deltatour het Europese voorprogramma deed. Een redelijk ingetogen begin, maar het nummer bouwt zich explosief op, inclusief blazers. Het arrangement wijkt niet zo gek veel af van het origineel, ware het niet dat Gang of Youths en de Sons er wel een flinke dosis kracht en energie tegenaan gooien. Beide bands vullen elkaar goed aan, zowel wat betreft zang als muzikale ondersteuning.

Mumford & Sons and Gang Of Youths – Blood (Live in Stockholm):  

De eerste nummers van de plaat worden wat teniet gedaan door wat volgt. Van ‘Blind Leading The Blind’ – nooit op album verschenen tot nu toe, alleen als single – is er net zoals van ‘Blood’ een officiële livevideo verschenen; deze is opgenomen tijdens het Austin City Limits Festival in oktober 2019. Een mooie opzwepende uitvoering, maar an sich weinig verrassend. Ook minder verrassend – want al veel beter met meer brute emotie gedaan anderen – zijn de covers ’Hurt’ en ’With a Little Help From My Friends’. Eerstgenoemde is zo genadeloos goed door Johnny Cash vertolkt, dat de originele versie van Nine Inch Nails en alle andere covers daarvan m.i. daarna volstrekt overbodig zijn en niets toevoegen, ook niet door Mumford & Sons.

Idem voor ’With a Little Help From My Friends’, dat – voor mij althans – definitief bezongen is door Joe Cocker. De cover door de Sons daarentegen is rommelig, chaotisch en met een achtergrondzang  die meer schreeuwend is dan plezant om naar te luisteren. Gelukkig wordt deze serie van mindere nummers onderbroken door een fijne versie van ‘Awake My Soul’ (van het album Sigh No More) samen met de Amerikaanse indiefolkband ‘The Milk Carton Kids. Deze release sluit af met werkelijk prachtige en ingetogen uitvoeringen van ‘Woman’ en ‘Wild Heart’, opgenomen in Amsterdam. Helemaal kippenvel is het zwaar melancholische ‘Forever’, boordevol ontroerende piano, viool en zang. In datzelfde pulletje valt ’White Blank Page’ (van het album Sigh No More) dat eenzelfde soort emotie en kippenvel oproept.  Resumerend: minus een paar mindere momenten is Delta Tour EP een fijne release met een aantal zeer imponerende livenummers.