Sturgill Simpson, Cuttin’ Grass – Vol. 1 – The Butcher Shoppe Sessions

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, de hoes van Sturgill Simpsons nieuwe plaat ‘Cuttin’ Grass’ is de beste van het jaar. Sturgill Simpson doet wat hij wil. Was het eerste album ‘High Top Mountain’, nog een country plaat en werd hij door menigeen bestempelt als de nieuwe Waylon Jennings veranderde het geluid van Simpson met elke plaat. Zo heeft de plaat van vorig jaar ‘Sound & Fury’ niets meer met de muziek te maken waarmee hij doorbrak. Een deel van zijn fans moest hier aan wennen maar het trok ook weer veel nieuwe fans zo zou hij op 16 mei 2020 een concert geven in Madison Square Garden staan in New York City. Maar door de corona pandemie ging dat niet door, Simpson werd zelf ook getroffen door het coronavirus en was er een aantal weken behoorlijk ziek door.

Maar toen hij weer beter was trommelde hij een aantal muzikanten op waar onder Sierra Hull, Stuart Duncan, en Tim O’Brien en drummer Miles Miller en gingen ze naar The Butcher Shoppe studio in Nashville,TN. Om de nieuwe plaat op te gaan nemen. Een weetje tussendoor, een van de eigenaren van de studio is de dit jaar overleden John Prine.

Nadat de opnames voltooid waren, organiseerde Simpson in The Ryman Auditorium een benefiet avond voor een aantal goede doelen. Met de muzikanten uit de studio speelde Simpson een aantal nummers. Het concert werd live uitgezonden op YouTube. Tijdens dat concert verklapte Simpson al dat er niet één maar twee nieuwe albums aan zaten te komen.

Vandaar ook Cuttin’ Grass – Vol. 1. Op deze plaat gaat de in Kentucky geboren Simpson terug naar zijn roots en de bluegrass. De plaat bevat twintig nummers, geen nieuw werk maar een greep uit zijn eigen discografie. Aangevuld met ‘I Wonder’, ‘I Don’t Mind’, ‘All The Pretty Colors’ en ‘Sometimes Wine’, deze vier nummers schreef Simpson toen hij bij de band Sunday Valley zat.

De muzikanten waarmee Simpson werkt op deze plaat zijn erg goed met extra aandacht voor Sierra Hull die de mandoline bespeelt maar ook een aantal nummers voorziet van achtergrondzang en vooral op ‘Turtles All The Way Down’ en ‘Breakers Roar’ voegt dat heel veel toe. Waardoor ik de versies op deze plaat misschien nog wel mooier vind dan de originele versies.

Simpson levert met ‘Cuttin’ Grass’ een zeer fijne plaat af. De veelzijdigheid van de man vind ik bewonderenswaardig en zoals Daniël Lohues al eens vertelde tijdens een theatertour. ‘Als je de blues hebt, moet je naar bluegrass luisteren’ en zeker in dit jaar waarbij de blues toch op de loer ligt is dit album een zeer goed medicijn. (High Top Mountain)