VanWyck, God Is In The Detour

“An Average Woman” (2018) “Molton Rock” (2019) en dan nu “God Is In The Detour”. Christien Oele, alias VanWyck, heeft haar draai gevonden. Een vier sterren review in Mojo van de biograaf van Leonard Cohen, Sylvie Simmons. Schatplichtig is zijn niet aan Cohen. Wel door hem geïnspireerd.

Christien Oele vertelt dat ze in haar studententijd (geschiedenis) als lid van de jazzdancegroep “Hit The Boom”, een optreden in “Paradiso” waarin ze een eigen triphopsong uitvoerde en een aantal zeer persoonlijke ingrijpende ervaringen, op het spoor gezet is van het schrijven van songs. Noodzakelijke songs waar ze niet omheen kon.

Aanvankelijk combineerde ze haar werk als expositie organisator en het schrijven van catalogi, met haar muzikale aspiraties o.a. als lid van het (ik citeer) Alt Country, Rock, Fado, Wave duo “Nevada Drive”. In 2014 gooide Oele haar roer om en koos voor het leven en werken als muzikant onder de naam “VanWyck”, een eerbetoon aan haar grootmoeder Van Wijck, een heel gewoon levende vrouw maar met een bijzondere interesse in poëzie en goed in het voordragen van gedichten. Geen muziek meer in de marge maar helemaal gericht op het maken van- en zelf verantwoordelijk zijn voor de eigen scheppingen, zo omschrijft ze haar drijfveer. Geen gangbare trend volgend maar wel met een hang naar Amerikaanse folk. (lees de review van “Molton Rock” eerder dit jaar)

Zoals het vele muzikanten vergaan is het afgelopen jaar zo verging het VanWyck ook. Plannen voor een nieuw album, met veel strijkers, maar door de lockdown niet uitvoerbaar. Teruggetrokken dus op de spreekwoordelijke zolderkamer, werken aan mooie songs op de gitaar. Vier nieuwe liederen en vier “plankliggers”. Opgenomen in de kleine setting van haar band met producer Reyer Zwart.

“God Is In The Detour” en oh wat een heerlijk album weer. Gezien de corona omstandigheden zou je een wat uitgekleed album verwachten. Maar nee, de songs zijn stuk voor stuk geheel in balans zonder al te veel afgewogen te zijn. De stem van VanWyck is daar overigens een heel belangrijke factor in. Haar middel donkere stem is omfloerst en kan naar boven toe verhelderend- en naar beneden toe gedragen klinken. Ze zingt een beetje zoals ze kijkt, mild indringend.

De titel song “God Is In The Detour” is muzikaal het meest gevulde nummer. Een lied over een ontmoeting met God in een supermarkt. Een lied met een serieuze knipoog. “Your Favorite Tune” volgt in een heerlijke Americana sfeer met een slepende melodie, een kleine snik, kalm gitaarspel en is melancholisch troostrijk van toon. Ook alle volgende songs zijn met bescheiden muzikale noten omgeven. Gitaar, piano, steel pedal en enkele achtergrondzangpartijen. “I Wish You Well”, een lied vol afscheid maar met een deur op een kier die openzwaait bij terugkeer. “The Garbagemen” waarin, vanuit een druilige stadse sfeer, een verlangen naar buiten wordt geschetst. Langzaam poëtisch verteld. “This Time That Time” begint met een ijl zingend achtergrondkoortje. De piano toetst kalm mee met de zanglijn van het lied over een voornemen. Ronduit een “ogen dichte song”. “As Yours Turns Into Mine”, de gedroomde strijkers zijn in alle eenvoud en licht melancholisch van de partij in dit lied over opgaan in elkaar. Je voelt je bijna een pottenkijker ware het niet dat het zo ongegeneerd mooi is. “We Do Not Speak” begint met een melodielijn waar ik van opveer: “waar ken ik dit van, uit welke tijd stamt deze melodie”? Ergens tussen Tim Hardin en een rustige Cuby in. In ieder geval een heel pakkend begin. Er blijkt zich als vanzelf een andere nieuwe song te ontwikkelen over aarzelend maar vasthoudend opnieuw beginnen. “Ballad Of The Quiet Citizen” gezongen in de verteltrant van Cohen op een manier die getuigt van een flink portie begrijpen van de nestor der poëtische songs. Een langzame krachtige fluisterzang. Een gepersonifieerde tekst over de kracht van het goede dat de haat zal overstijgen. De tijdgeest ombuigen aan het eind van dit wonderschone album is een troost voor het feit dat er nog veel meer moois te beluisteren had mogen zijn.

Als er al sprake is van verplichtingen dan is dit album beluisteren er zeker één van. Een stil album om stil van te worden.