Stephanie Lambring, Autonomy

Een aantal nummers van de langspeler Autonomy zijn met clip te vinden op het internet. Stephanie Lambring, zangeres, gitariste en componiste uit Nashville, Tennessee hecht er aan beelden bij haar nummers te hebben.

“Daddy’s Disappointement’ opent het album. Lambring verhaalt over een dochter die een goed cijfer op school haalt en dat trots aan haar vader laat zien. Daddy is niet tevreden en eist meer. De latere universitaire studie wordt gekozen door de ouders. Het basisschoolmeisje, de dochter op de middelbare school en de studente aan de universiteit verliezen zichzelf door de eisen van de ouders. In ‘Pretty’ is er het thema van anorexia. De tiener gaat naar een feestje op school. Ze hoopt op een dans met een van haar medeleerlingen.

Hopes were high and I was shy.
And he was a cool kid.

De afwijzing begint met: Hey, fat girl. Het meisje vindt zichzelf terug op het toilet, twee vingers in haar keel.

Stephanie Lambring brengt in 2009 het goed ontvangen debuut Lonely To Alone uit. De Amerikaanse maakt mooi uitgevoerde Americana. Er volgen wat optredens en daarna is het lang stil. Ze blijft schrijven, maar gaat op zoek naar haar eigen thema’s. Americana met een snik is niet voldoende. Ze zoekt naar een concept dat binnen de country valt en toch opvalt. Autonomy is 2020 is het juiste antwoord.

De stem van Lambring is helder, de instrumentatie nergens overdadig. En in tien nummers zijn de teksten als een hamer die op het juiste moment, met de juiste kracht de luisteraar raakt. Herkenning, ervaring en nieuwsgierigheid gaat hand in hand.

In ‘Old Folks Home’ wordt de mededeling van een aanstaande plaatsing van een dementerende in het verpleeghuis als een lange vakantie gepresenteerd. ‘Mr. Wonderful’ is die prins op dat witte paard. Natuurlijk is er de teleurstelling als ‘Mr. Wonderful’ het aanlegt met een vriendin. In ‘Joy Of Jesus’ heerst de verstikkende religie waardoor andere gevoelens worden buiten gesloten.

Autonomy van Stephanie Lambring geeft troost. In de tien liedjes zijn littekens te horen, worden de wonden bezongen, de twijfels geuit en de oplossingen aangedragen. Er is licht aan het einde van de tunnel.

De tracks op deze langspeler kunnen prima op zichzelf staan. Het is niet persé nodig de videoclips op te zoeken. De nummers zetten zich vast in het brein van de luisteraar. Een ieder kan dan eigen  ervaringen bij de teksten plaatsen. Stepahnie Lambring heeft de juiste titel gekozen voor een zeer persoonlijk album. Geloof, liefde en familie mogen niet verstikkend zijn. Het zijn dankbare thema’s voor een release die vanaf het eerste moment ontroert en indruk maakt. (Independent)