Matt Owens, Scorched Earth

Matt Owens stapte voor het eerst in de schijnwerpers van de muziekwereld bij het oprichten van Noah And The Whale. Vooral in Engerland was de groep populair. Van de vier gemaakte indie-folk albums gingen er honderdduizenden over de toonbank. Tussen 2006 en 2015 trad de groep in elk werelddeel op. Waarom het na honderden optredens op festivals en duizenden gigs in clubs genoeg was is een goed bewaard geheim. Owens ging solo verder.

Whiskey And Orchids was de eerste soloschijf in 2019. Nigel Stonier produceerde de plaat die vele sterren in recensies scoorde. Drummer Michael Blair, bekend van zijn werken met Tom Waits was deel van de ritmesectie. Na de opnames ging Owens op pad als voorprogramma van Thea Gilmore. Gilmore verleende vocale diensten op de langspeler en vroeg hem in haar band voor de optredens.

Nauwelijks een jaar later is er Scorched Earth. Voor de opnames wilde Owens de muzikale horizon verbreden. Hij pakte nieuwe instrumenten op, eigende zich het geluid van orgels en synthesizer toe en schreef nieuwe nummers met al die ervaring in de rugzak. Owens heeft de invloeden van bijvoorbeeld Neil Young willen bewaren, maar zijn muzikale handtekening willen verbreden. Daarbij zijn de teksten zonder boos te zijn direct en duidelijk. ‘Another Song About The Devil’ geeft richting, titeltrack ‘Scorched Earth’ is duidelijk, de blik naar de toekomst in ‘Heal Up Alright’ is ondanks alle huidige ellende hoopvol.

Twaalf nummers op dit album. Losjes en vol ervaring musiceert Owens met zijn gasten bijna vijftig minuten. Scorched Earth is een product van een ervaren muzikant. De boodschap is af en toe wat diep in de muziek gestopt, maar toch duidelijk. Met nummers als eerste singel ‘Cargo For The Road’ en ‘Last Day Of The Festival’ is de muzikale wereld van Matt Owens en de luisteraar prettig gekleurd. (Independent)