Van Darien, Levee

Van Darien is de artiestennaam van Vanessa Darien, de in ruraal Texas geboren en getogen singer-songwriter, die ongeveer vijf jaar geleden naar Nashville, TN verhuisde om daar als muzikante haar geluk te beproeven. Eenmaal buiten de comfortzone van het platteland ging dat niet zonder slag of stoot. Ze had heimwee, maar zette door. Begon met liedjesschrijven en observeerde livesets van onder meer Margo Price. Door ervaringen met vallen en opstaan kwam ze uiteindelijk tot het opnemen van het debuutalbum Levee, dat samen met een keur aan begeleiders onder leiding van producer en levensgezel Steven Cooper tot stand kwam.

Het feit dat ze in Nashville woont betekent niet dat Levee een (gelikte) countryplaat is. Welbeschouwd is het album gevormd door een kruisbestuiving van verschillende genres. Toefje rock, blues, soul, rockabilly, folk en country dus, wat geen enkele afbreuk doet aan de samenhang, maar wel zorgt voor de nodige diversiteit. Toch ben ik niet helemaal overtuigd van het eindresultaat, wat overigens niet opgaat voor de persoonlijke – en sociaalbewogen teksten. Die doen ertoe. Het gaat om de muzikale kwaliteit van sommige liedjes. Die zijn niet pakkend of uitgesproken genoeg en daardoor een tikkeltje mainstream. Daar komen de niet zo dynamische en soms onzuivere zang bij, zodra het uptempo gaat en de soms onrustige en te dichte productie. Daartegenover staan de mooie, meer uitgebalanceerde ballads – American Steel en Insanity zijn gewoon top – en het uitstekende werk van instrumentalisten op piano, Wurlitzer, allerhande gitaren, mandoline, steelgitaar, accordeon, bas en drums. Op slechts een aantal momenten dus toont ze haar liedjesschrijvers- en soulachtige zangkunst. Hopelijk laat ze op een toekomstig album een meer constant hogere kwaliteit horen. Want dat ze genoeg potentie heeft leidt voor mij geen twijfel.