Rachel Brooke, The Loneliness In Me

De Amerikaanse Rachel Brooke brengt vanaf 2008 langspelers uit. Haar titelloze debuut ging een rij independent releases vooraf. Vanaf het eerste album was duidelijk dat Brooke invloeden gebruikt om tot een eigen sound te komen. Grootheden als Loretta Lynn en Tammy Wynette zijn te horen in de nummers die ze schrijft en uitbrengt. Daarnaast zoekt ze de samenwerking met hedendaagse artiesten uit de countrymuziek. Het musiceren met Lonesome Wyatt, om een voorbeeld te noemen, brengt The Carter Family in gedachte.

In 2012 was A Killer’s Dream de laatste soloschijf die Brooke uitbracht. In 2020 pakt ze de werkzaamheden solo weer op. Ze schrijft een aantal nummers en componeert daarnaast liedjes met echtgenoot Brooks Robbins.

‘It Ain’t Over ‘Til You’re Crying’ zet de toon. Het klassieke geluid van de countrymuziek en de messcherpe toon in de stem van Rachel Brooke vinden elkaar. Volgt ‘Great Mistake’ met precies dezelfde sound. I was always chasing rainbows is prachtige beeldspraak voor het nastreven van onbereikbare doelen. In ‘The Hard Way’ gaat het tempo iets naar beneden. Er is rust in de muziek maar niet in de tekst. Ellende is vaak de voedingsbodem in de countrysongs van Brooke.

Een titel als ‘The Loneliness In Me’ zegt veel zo niet alles voor een liedje. Pianist Jarrod Champion trekt daarna ‘Picture On The Wall’ in gang. ‘It Won’t Be Long‘ is geen cover van The Beatles, maar een countrytrack. De songs van Rachel Brooke zijn in alle gevallen hetzelfde opgebouwd. Een intro, een couplet, een refrein en na nog een couplet en een refrein wordt er naar het outro gemusiceerd. De tijdsduur is steeds rond de drie minuten.

‘Lucky And Alone’ bevat geen nieuws. Het wil niet lukken in de liefde. Uitsmijter ‘I Miss It Like It’s Gone’ duurt precies drie minuten en verhaalt opnieuw niet over geluk.

Rachel Brooke heeft een goed album gemaakt, heeft een langspeler vol gezongen met bijna klassieke country. Enige kritische noot is dat de snik ontbreekt. Er is gekozen voor een klassiek geluid waarbij de rafelige emotie ontbreekt. De twaalf nummers van The Loneliness In Me zouden het zomaar goed kunnen doen op de planken in een countryclub. Optredens zijn echter voorlopig onmogelijk, dus zullen we het moeten doen met het schijfje. In het geval van Rachel Brooke is dat second best. (MAL Records)