Darlingside, Fish Pond Fish

Wat is muziek toch een mooi en ongrijpbaar iets. Op mijn backpack vakanties zorg ik er altijd voor dat ik een bepaalde artiest centraal zet. Albums die ik thuis terug luister en er dan mooie herinneren van de vakantie in gedachten schieten. Zo was er in Australië / Nieuw-Zeeland Bruce Springsteen (Working on a Dream), India Cold War Kids (Dear Miss Lonelyhearts), Indonesië Dawes (Passwords) en Sri Lanka / Malediven Brandi Carlile (Bear Creek).

Na het beluisteren van Darlingside Fish Pond Fish kan hier zomaar de volgende soundtrack van een nieuwe vakantie ontstaan. Alle ingrediënten zijn in ieder geval aanwezig. De muziek van Darlingside laat je wegdromen naar botanische tuinen met prachtige kleurrijke vlinders en orchideeën of naar hagelwitte stranden met azuurblauw water. De muziek is meeslepend, episch en dromerig. Niet alleen de muzikale instrumentatie is een plaatje, maar ook de samenzang van het viertal is beeldschoon. Darlingside bestaat uit Dave Senft (bass), Don Mitchell (gitaar, banjo), Auyun Mukharji (fiddle, mandoline) en Harris Paseltiner (cello, gitaar). Alle vier bundelen ze hun stemmen samen die met de instrumentatie een krachtig geheel vormen. De muziek heeft raakvlakken met het dromerige van Fleet Foxes en als ik een banjo hoor, zoals op Time Will Be, doet het denken aan Sufjan Stevens. Het zijn niet de minste namen, maar als ik de laatste twee platen van bovengenoemde artiesten hoor gaat mij voorkeur toch uit naar Fish Pond Fish van Darlingside. Het is wat dat betreft een heel open en toegankelijk album geworden die niet aan moeilijkdoenertje doet. De nummers kruipen snel onder je huid en de muziek resoneert nog lang na. Op reis gaan lukt dus nog even niet, maar zodra het weer mogelijk is staat Darlingside hoog op het lijstje om tijdens nieuwe avonturen gedraaid te worden. (More Doug Records)