John Jenkins, Growing Old – Songs From My Front Porch

Heerlijke foto op de hoes van deze langspeler. Twee mannen hebben de stoelen op de balustrade naar de fotograaf gedraaid, hoedjes stevig op het hoofd, de buik vorsend vooruit. Op het eerste gezicht lijken het geen muzikanten, maar sluit de ogen en het duo zou zomaar in een plaatselijke kroeg de boel op stelten kunnen zetten. Zet een ritmesectie achter dit tweetal en er zou een feestje kunnen los barsten.

Growing Old – Songs From My Front Porch is een titel die past bij de foto. In de buitenlucht wordt gemusiceerd. In alle rust zingen en spelen John Jenkins en zijn begeleider(s) de countryrock liedjes.

De Engelsman Jenkins is muzikaal zeer actief. In James Street Band is hij muzikant en componist, maar deelt deze positie(s) met medemuzikanten. Looking For That American Dream was vorig jaar de laatste proeve van bekwaamheid van de groep. Jenkins en consorten laten horen graag en veel over de oceaan te kijken. Bruce Springsteen is een groot voorbeeld. Nadat de zojuist genoemde langspeler was vol gemusiceerd met een mengsel van Amerikaanse rock en Engelse popmuziek, besloot Jenkins een opvolger te maken van Trains uit 2016. Deze soloschijf bevatte twaalf intieme tracks, liedjes waar Jenkins alleen mee kon optreden. Anno 2019 had hij in een lade nog wat aanzetten van liedjes liggen, die om een vervolg vroegen. Kleine liedjes, Engelse pop, intiem gemusiceerd en bij elke song koos Jenkins bevriende muzikanten die naar de Crosstown Studios in Liverpol kwamen.

Titelnummer ‘Growing Old’ opent. Jenkins zingt over zijn leeftijd. Ouder worden heeft als voordeel ervaring te kunnen omzetten in weloverwogen daden, terugkijken naar het verleden is daarbij niet altijd prettig. Met ‘Heartlands’ verhuist Jenkins met vrienden naar het platteland. Natuurlijk is er de smachtende viool, de schrapende stem van Jenkins en klinkt de ritmesectie ingetogen. ‘Heartlands’ is zo’n track die zowel Engels als Iers klinkt.

In ‘Bear Lake County’ is er een kleine versnelling. Ontspannen musiceren blijft het motto. ‘I’m Coming Home’ is een bijna logische titel op een langspeler waarop Jenkins en vrienden de loftrompet steken over de muziek in het thuisland. Er wordt deze keer niet gekeken naar Amerika, Jenkins en co spelen rustige caféblues, vermaken de mensen bij een goed glas Engels bier, er wordt geluisterd en niet gedanst.

Afsluiter is natuurlijk ‘The Last Song’. Alle elementen van de eerdere twaalf liedjes komen nogmaals langs. De ritmesectie speelt ontspannen, er zijn wat vrienden met instrumenten, achtergrondvocalen klinken logisch en ingetogen. Bij de meegestuurde teksten schrijft Jenkins bij alle tracks een kort verhaal of wat losse gedachten. De Engelsman klinkt in de geschreven woorden net zo sympathiek als in zijn liedjes. Laat het maar laat worden vanavond en draai Growing Old – Songs From My Front Porch nogmaals. En niet op de balustrade, maar gewoon lekker binnen. (Lighthouse Records)