Dave Rosewood, No Rodeo In Rome

Even voorstellen: Dave Rosewood is een singer-songwriter die opgroeide in de Ozark Mountains, lekker landelijk dus. In zijn jeugd werd hij blootgesteld aan bluegrass, country en gospel, niet onverwacht voor de genoemde locatie. Later kwamen daar blues en rock bij via zijn zus en broer. Twintig jaar lang speelde hij zijn eigen songs met het genremengsel over de hele wereld, geen vetpot derhalve. Pas in 2018 bracht hij een CD met eigen werk uit, ‘Gravel And Gold’, songs over het Amerikaanse platteland en zijn vele reizen. Inmiddels heeft de liefde hem in Zweden gebracht, waar ook deze tweede CD is opgenomen met een viertal voortreffelijke lZweedse begeleiders. Dave’s stem is een echte country-stem, donker, beetje onvast en met de obligate snik, niets mis mee. Naast Dave op ritme gitaar en steel gitaar en spoken word en vocals horen we bas, percussie, fiddle en backing vocals met verder een belangrijke rol voor Bjoern Holm op gitaren, piano en keyboard. Op de CD staat een intrigerend instrumentaaltje, ‘Canyons’ en een ‘spoken word song’, ‘Sunset’. Uit ‘Drinkin’ Man’ halen we een couplet om de aard van zijn teksten te tonen: ‘If I was a drinkin’ man, the whiskey couldn’t drown the pain and a shot would only feel like rain on an ocean wave. If I had another beer or two, well I would still be blue. If I was a drinkin’ man, the drink would be you’. Een aardige beeldspraak, nietwaar.

Een leuke CD, eentje in de serie country-outlawstuff. Ga eens luisteren, de man is gewoon goed bezig. (Independent).