Jacques Mees, You Got My Heart

Uit de groep goede Nederlandse singer-songwriters komt deze Brabander (geboren in Moergestel, wonend in Tilburg) tot ons. Hij is alweer vele jaren actief in de muziek en kreeg vooral bekendheid door zijn Bob Dylan tributes. Het helpt natuurlijk dat zijn stem klinkt als Dylan (in zijn betere jaren, dat wel). En op zijn nieuwste EP (6 songs, ruim 23 minuten) is die overeenkomst te horen, licht gruizig, beetje onvast (soms), indringend. Jacques speelt gitaar vanaf zijn 9e, in de loop der jaren deed hij inspiratie op door te luisteren naar, naast Dylan, Guy Clark, John Prine en Townes. Jacques Mees heeft dus de Americana in zijn hart gesloten en komt met een zestal songs van Billy Marlowe (5 stuks, van het enige album van de man uit 1983) en Rory McNamara (1, deze man nam ooit in 2011 een CD op met de songs van Marlowe) , namen die niet direct een belletje deden rinkelen bij mij. Maar de songs zijn prachtig en de uitvoering ook, het geheel heeft mij enorm kunnen bekoren, niet in de laatste plaats door de uitstekende begeleiding. Naast Jacques op gitaar, harmonica en zang horen we multi-instrumentalist Rudie Verploegen (piano, accordeon, slide gitaar, percussie, zang), Jos van Es op staande bas, Kim de beer op violen (ze zorgt samen met Van Es voor de sound van een strijkkwartet, prachtig) en Alice Vermeulen op vocals.

Een aangename verrassing, deze EP van Jacques Mees. Voor wie hem niet kent: ga op de ontdekkingstoer! (Independent)