Brennen Leigh, Prairie Love Letter

De langbenige schoonheid Brennen Leigh is toe aan haar zevende CD, haar vijfde solo-werkstuk (de andere twee waren samenwerkingen met resp. Jesse Dayton en haar echtgenoot Noel McKay. Gezegend met een soepele, hemelse stem zingt Brennen de spreekwoordelijke sterren van de hemel. Was haar voorlaatste CD (‘Sings Lefty Frizzell’, 2015) louter gevuld met coverwerk (de titel zegt het al), de nieuweling bevat uitsluitend eigen werk, waarbij in een song schrijfhulp is van Melissa Carper en op twee andere van Noel. De begeleiding is puur akoestisch, heerlijke country, folk en bluegrass met naast gitaar en bas hoofdrollen voor fiddle, banjo, en mandoline en een enkele keer pedal steel gitaar en cello. Producer (en hoorbaar op vocals, gitaar en banjo) is Robbie Fulks. Niet geheel onverwacht, Brennen speelde vaak met Fulks, zo zag ik beide in 2016 nog in Austin spelen. Behalve Brennen (op akoestische gitaar, niet op de mandoline, waar ik haar het meest op zag spelen), Fulks en McKay horen we de nodige Nashville (daar vonden de meeste opnames plaats) grootheden in de begeleiding, zoals Tim O’Brien (zang – in het schitterende ‘I Love The Lonesome Prairie’ – fiddle, mandoline), Dennis Crouch (bas) en Alison Brown (banjo). Brennen groeide op in het grensgebied van Minnesota en North Dakota en dat werd de inspiratie voor haar songs op deze CD, getuige titels als ‘You’ve Never Been in North Dakota’ (mijn favoriet, dit liedje blijft hangen, hangen en nog eens hangen), ‘Elisabeth, Minnesota’, ‘The North Dakota Cowboy’. Maar ook “don’t You Know I’m From Here’, Billy & Beau’, ‘Prairie Funeral’ kennen hun roots in haar geboortegrond.

Brennen Leigh is een begenadigd songwriter en een lekker gevoelig en sexy zingende dame. Wat een meesterlijk heerlijke CD, een absolute aanrader en een kandidaat voor mijn nummer 1 van 2020. (Independent).