Hat Check Girl, Kiss Me Quick

De muziek van Annie Gallup is mij, eerlijk gezegd nog niet zo lang, bekend. De muziek van geboren New Yorker Peter Gallway is mij, eerlijk gezegd tot mijn eigen verbazing, niet bekend.

Dat roept om verdieping. Peter Gallway zet zijn eerste schreden als singer-songwriter en multi-instrumentalist in de jaren 60 op de podia van Greenwich Village. Zoals bekend de muzikale geboorteplaats van vele grote en kleine namen in de folkmusic. Het is een waar hink-stap-sprong avontuur om zijn muzikale bezigheden in de jaren die daar op volgen in kaart te brengen. Zowel met soloprojecten als lid van bands als “The Fift Avenue Band, “The Real Band”, in samenwerkingsverbanden, zoals onder de schuilnaam “Parker Gray” en als producer komt hij voorbij. Peter Gallway is muzikaal ongrijpbaar. Zijn muziek is weliswaar Americana folk gerelateerd maar doorwrocht met jazz, pop, R&B en bovenal met een vrije hand van componeren. Hij doet mij sterk aan een man als Richard Thompson denken. Ook zo’n muzikant waar iedereen van zegt dat het een folk muzikant is tot je door zijn oeuvre gaat wandelen. Hokjes denken komt dan genotvol op losse schroeven te staan. Enkele tientallen albums later wist ik het zeker Peter Gallway is er ook “zo een”.

Annie Gallup’s is een singer-songwriter/gitarist uit Michigan die vanaf de 90er jaren haar muziek aan de mensheid toevertrouwt. Vanaf 1994 maakt ze een tiental solo albums. Evenals Peter Gallway is haar muziek niet eenduidig maar ze heeft als inspiratie bron de Country blues. Ze schrijft poëtische, knipogende, scherpe, liefdevolle verhaalteksten omgeven door een eigenwijs gearrangeerd instrumentarium. Folkachtig met jazztintjes, ten dienste van en samensmeltend met haar teksten. Soms alleen een contrabas, of slechts enkele akkoorden elektrische gitaar zoals op “Bookish”, haar onlangs verschenen solo album, dat zo subtiel uitblinkt in zuivere eenvoud dat alleen dat feit al emotioneert bij het beluisteren.

Peter en Annie ontmoeten elkaar en dat resulteert in een relatie die, afgezien van de liefde voor elkaar, een muzikale is die het beste van elkaar naar boven haalt. Een ideale, elkaar beïnvloedende en aanvullende mix van muzikaliteit en songwriting zonder ogenschijnlijke concessies. De warme sonore stem met een subtiel rommelige vibratie (ik hoor Eric Taylor meezingen) van Peter Gallway en de “oude”, want iets gebarsten, stem van Annie Gallup verschillen sterk van elkaar maar zorgen samen voor een afwisselend nieuw geluid. Beiden spelen mee op elkaars albums en nemen in 2010, als duo “Hat Check Girl”, het album “Tenderness” op.

“Kiss Me Quick”, is het achtste album als duo waarop ze dicht bij hun inspiratiebronnen, de Amerikaanse folk en de country blues blijven. Volledig in een eigen tempo en met open sferisch gitaarwerk gearrangeerd maar onmiskenbaar. “Moving West” is de eerste en tevens toonzettende song. Zowel tekstueel als muzikaal. Warm samen gezongen song op Americana leest geschoeid. Het oude leven verlaten op zoek naar een nieuw, verbeeld in een verhuizing. “Earl Had The Night Shift”, een slepende blues song met herinneringen aan een oude vriend. Subtiel donker en onheilspellend gearrangeerd met een fraaie achtergrond echo. “How Far Will You Go”, slechts met slow gitaarwerk begeleide song over een drinkende man op de rand van de afgrond. Je ziet jezelf zitten naast de man met het gevoel dat de afstand tussen hem en jezelf heel klein kan zijn. “Second Monday Of The Week”, mooie folksong over sleur en troost. Muzikaal krachtig maar ingetogen. “Best Kept Secret In Blue Hill”, melancholisch bijna klassiek met steel gitar omlijst nummer, prachtig duet over het klein gebleven heldendom van de muzikant die gevierd is maar nooit doorbreekt. Het langzame tempo laat de tekst prachtig tot zijn recht komen. “New Old Live”. De Amerikaan neemt rampspoed in het leven zoals het komt en moet een afslag nemen. Muzikaal een niet aansprekend nummer op dit album. Een uptempo verplichting (ook Amerikaans?)  “One And The Same”, mooi verhalend drama met een prachtig meeslepende melodie. Ook hier weer een heerlijk, niet dominant, steelgeluid “My Dream Last Night”, fraai romantisch fantasie lied. Prachtige melodielijn en samenzang. “He Loved Horses”, de stem van Peter als ras verteller. Een lied over veel meer dan de liefde voor het paard. Annie “fluistert” een beeldende episode. Het refrein streelt het oor op een aangenaam herkenbare manier. “Memory”, weemoedig spannend vertelt verhaal. Prachtig ondersteund door een echoënde gitaar. “Everybody Dance And Spin”, kortdurende relaties, kortdurende momenten in het leven zijn vaak koersbepalend. Weinig spannend gearrangeerd nummer maar als lied passend in het geheel van dit album. “Kiss Me Quick”, want je weet maar nooit hoe de toekomst er uit zou zien als je dat niet zou doen. Een aangenaam verhalende afsluitende song in de sfeer van een eeuw geleden.

Listen quick dit album. Meevoel songs van de bovenste plank. Niets te veel niets te weinig maar zo overtuigend dat het niets meer nodig heeft dan wat het is. Drie keer draaien, dan wil je nog wel een keer maarrrr…. sla het solowerk van Annie zeker niet over en verdiep je in de wereld van Peter Gallway. Om te horen hoe breed zijn muzikale denken is luister dan naar “Luminous Darkness” van “Parker Gray”. Een zeer atypisch prachtig sferisch album vol eigen poëzie.