Gurf Morlix, Kiss of the Diamondback

Import-Texaan Gurf Morlix (hij woont sinds 1975 in Austin) heeft een enorme staat van dienst, met name als producer en begeleider. Zijn werk met Buddy en Julie Miller en vooral Lucinda Williams (11 jaar lang) spreekt wellicht het meest tot de verbeelding, maar er zijn nog tientallen anderen die met hem hebben gewerkt, waaronder niet de minste als Robert Earl Keen, Slaid Cleaves, Ray Wiley Hubbard, Mary Gauthier en onlangs nog BettySoo. Na o.a. zijn ode aan de Austinse cultheld en goede vriend van Townes Blaze Foley (2011 – ‘Blaze Foley’s 113th wet dream’) en het adembenemend mooie ‘Gurf Morlix finds the present tense’ (2013) is Gurf aan zijn alweer twaalfde solo-CD toe, en ook weer een heerlijke. Is het zijn zang – niemand zingt zoals hij, een bepaald niet vlekkeloze stem en met vele korte pauzes voordat hij nieuwe woorden zonder enige galm in de ether slingert – of zijn schitterende spel op een diversiteit aan instrumenten, dan wel zijn soulful en bluesy feel? Het is alles bij elkaar wat de man zo interessant maakt. De opnames zijn alle in de eigen studio (Rootball Studio) gedaan en op een paar songs na (daarin horen we Rick Richards op drums en Gene Elders op strings) alle in de coronapandemietijd. Alleen Gurf met zijn variëteit aan instrumenten (de man speelt vrijwel alles…).  Geen andere projecten voor Gurf, dus alle aandacht ging naar de eigen songs en dat is te horen. Direct bij de opener, ‘I’d Stop The Rain’ is het al raak: gitaar, orgel, percussie, bluesy, heerlijk! ‘Reason To Live’ daarna is een soft-rocker met drums, gitaar (wat een heerlijke geluiden produceert Gurf op zijn gitaar), orgel en bas, Geniuses is vervolgens een country-influenced ballade (over een vrouw die alleen met genieën wil slapen, in deze song staat de regel van de titel van de CD (bedoelt Gurf de diamondback ratelslang?). ‘If You Were Perfect’ is pure folk, met hierin de eerder  aangekondigde stringsbegeleiding. Machtig geslaagd! Een dreigende overstroming is het onderwerp in ‘Water Is Risin’’, gitaar en percussie spelen de hoofdrol, Gurf rockt de dreiging van zich af. En Gurf gaat gewoon door met zijn sterke songs, prachtige gitaarspel en bijzondere zang.

“Kiss Of The Diamondback’ kent als altijd bij Gurf weer een sterke serie prachtige liedjes. Wederom is het aanbod gevarieerd en gaan we van blues via rootsrock, soul en een vleugje country langs de mooiste wegen van de Americana. Een bijzondere man, deze Gurf Morlix. Ik hoop voor vele Americana-artiesten dat Gurf binnenkort weer productiewerk kan gaan doen. Maar ja, Corona…. (Independent)